Παρασκευή, 10 Νοεμβρίου 2017

Ξαφνικά...


Η φλόγα του κεριού τρεμόπαιξε στην θέα των σωμάτων.
Δαίμονες ανυπέρβλητοι, θεοί θνητοί,
τους έδωσαν αυτό που χρόνια αναζητούσαν.
Έκαψαν την αγανάκτηση, την θλίψη, τον πόνο,
ανάβοντας ένα φως άσβεστο
Σε μια στιγμή, με μια λεπτομέρεια. 
Ξαφνικά... 
Έτσι όπως μόνο η ζωή ξέρει.
Ένα νέο βιβλίο άλλαξε την ιστορία,
ρίχνοντας στις σελίδες τους μελάνι κόκκινο.
Το φιλί τάισε τις πεινασμένες τους σκέψεις
και η αλήθεια τους τύλιξε σαν νόμος αναπόφευκτος.
Το τζάμι θόλωσε ξανά... 
Ξημέρωσε αγάπη.

*****

Μια παλιά μου συμμετοχή στο ''Παίζοντας με τις λέξεις''.
Γιατί όλα έτσι ξαφνικά γίνονται.


Παρασκευή, 3 Νοεμβρίου 2017

Η στιγμή σας με ένα ποίημα - Έξι μικρά ποιήματα (Δημήτρης Α. Δημητριάδης)


Από όνειρο και θάνατο

Από αέρα και νερό είναι ο κόσμος.
Από όνειρο και θάνατο
η ποίηση.


Με τον αετό

Έτσι ξεκινάει ένα ποίημα.
Με τον αετό
που ζυγιάζεται
πριν εφορμήσει.


Απ’ τη φτέρνα ως τον κρόταφο

Σσσς.
Άκου το σκίρτημα της φλέβας 
το βουητό του στίχου.


Χωρίς τέλος

Η νύχτα του αίματος με ρήμαξε.
Χρόνια σηκώνω
ποιήματα τουφεκισμένα.


Άλλον δεν έχω ουρανό

Σου γράφω
εύθραυστος πάντα 
κι ετοιμόρροπος
γιατί φυλλορροεί μέρα τη μέρα
ό,τι εντός μου φυσούσε
το αίμα τρυπώνει παντού
με καταπίνει
ο κόσμος μαυσωλείο δε με πιστεύει
κι άλλον δεν έχω ουρανό
πάρεξ την ποίηση.


Η τελευταία μας λέξη

Στα σπλάχνα του ποιήματος
ηχεί ακατάπαυστα
η τελευταία μας λέξη.


***


Ήταν οι στιγμές του Δημήτρη Δημητριάδη με ένα ποίημα.


Στείλτε και τη δική σας στιγμή.


Τρίτη, 24 Οκτωβρίου 2017

Πρώτη φορά.


Πρώτη φορά γυμνοί,
απολαμβάνοντας τον φόβο.
Ένα φόβο χαράς ανέλπιστο,
χωρίς προηγούμενο.
Κάτι από μας χτισμένο,
δικό μας, ολοδικό μας.
γεμάτο πάθος και έρωτα.
Θαρρείς αγκάθια μας καρφώνουν απολαυστικά.

Πρώτη φορά γυμνοί απέναντι σε ένα όνειρο.
Πρώτη φορά γυμνοί απέναντι στην ζωή και στον θάνατο.


***


Μια συμμετοχή ''ξεχασμένη'' για το 18ο Συμπόσιο Ποίησης της Αριστέας.




Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

Κειμενογράφος (Δια μέσου της τέχνης - Δημήτρης Α. Δημητριάδης)


Κάθε πολιτισμός τείνει στη δημιουργία ενός κλίματος συγκίνησης, πρόσφορης στην αναζήτηση και την πραγματοποίηση του ωραίου σε όλους τους τομείς της ζωής και ειδικότερα στην τέχνη. Δεν μπορεί να εξηγηθεί ο πολιτισμός από εξωτερικά προς τον άνθρωπο γνωρίσματα, αλλά από τους ανθρώπους αυτούς καθ’ εαυτούς, από την υπόστασή τους, την πνευματική τους καλλιέργεια, την αέναη τάση τους για την απόκτηση νέων γνώσεων και ιδιαίτερα από την κλίση τους προς την τέχνη και όλες τις εκδηλώσεις της. Η αδιάκοπη αυτή κίνηση, η πνευματική ανησυχία, η έφεση για την πρόοδο, είναι τα σημεία εκείνα που αποδεικνύουν ότι ένας πολιτισμός αποφεύγει τη στασιμότητα.

Κι ενώ όλα αυτά αποτελούν μια κατάσταση, είναι ταυτόχρονα και δημιουργία, ένα διαρκές «γίγνεσθαι», όπου συνυπάρχουν αρμονικά η διάνοια και το συναίσθημα. Η αισθητική αξία που πραγματοποιείται μεταμορφώνει το συναίσθημα σε πνευματική χαρά. Η πρώτη παράσταση που σχηματίζεται στη συνείδηση μετατρέπεται σε μια συγκίνηση ανώτερη, την αισθητική συγκίνηση, η οποία, πλέον, εξαγνίζει το συναίσθημα και το πνευματοποιεί.

Αλλά η τέχνη δεν περιορίζεται να εκφράσει μόνον τις πνευματικές εκδηλώσεις ενός ατόμου ή μιας εποχής ή τις μεγάλες μορφές της συναισθηματικότητας. Επίσης, δεν εξηγεί μόνο το ιδιαίτερο κλίμα που περιβάλλει μια κοινωνία σε ορισμένες στιγμές υψηλού πολιτισμού της. Πέρα από αυτά, η τέχνη είναι μια αυτόνομη ενέργεια που ανυψώνει τον άνθρωπο στη δημιουργία. Ο καλλιτέχνης μεταπλάθει την πραγματικότητα, τη φύση, τη ζωή.

Γίνεται δημιουργός. Κατασκευάζει από την άμορφη ύλη έναν καινούριο κόσμο από ιδέες, μορφές και σχήματα και με τη δημιουργική δράση του, θέτει σε λειτουργία όχι μέρος των δυνάμεων της ψυχής του, αλλά την ψυχή του ολόκληρη.

Με τον τρόπο αυτό, διαμέσου της τέχνης, επιτυγχάνεται η εναρμόνιση του συναισθήματος, η ενεργητική, δηλαδή, πληρότητα του ανθρώπου.

Και ενώ το καλλιτέχνημα υποδηλώνει την πληρότητα του δημιουργού του, αποκτά συγχρόνως μια οργανική αυτοτέλεια που παρέχει την αξία επιτεύγματος μοναδικού και ανεπανάληπτου. Περικλείει την αισθητή ωραιότητα συνυφασμένη με τη ζωή του πνεύματος, περιέχει το άπειρο στο περατωμένο και η αισθητική θέαση αποκαλύπτει την αξία του.

Έτσι, η δημιουργική δύναμη της συνείδησης έχει πραγματοποιηθεί με την τέχνη, χάρη στην οποία οδηγείται ο άνθρωπος στη σφαίρα του πνεύματος. Στη σφαίρα των αξιών και του πολιτισμού.

Δημήτρης Α. Δημητριάδης


****




Μπορείτε να παρουσιάσετε το κείμενό σας (διήγημα, ιστορία, ελεύθερο κείμενο) μέσω της μόνιμης στήλης ''Κειμενογράφος''.
Στέλνετε με e-mail το δικό σας κείμενο στο asmhnio@gmail.com.


τελευταία Κείμενα