Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

Αναζητώντας…


Ο ήλιος κλέφτικα βγήκε το πρωί και αποχώρισε αργότερα κλαίγοντας.
Άφησε τους ανθρώπους μόνους και υγρούς.
Η δροσιά δεν είναι ευχάριστη πλέον.
Η ομίχλη σκεπάζει τα σπίτια.
Νυχτώνει τόσο γρήγορα.
Πριν την ώρα του.
Οι άνθρωποι κρυώνουν και δικαιολογούνται.
Το μονοπάτι της γειτονιάς χορτάριασε.
Δεν ενώνει πια τις αυλές.
Το άστρο χλόμιασε και κρύφτηκε πίσω από τα σύννεφα.
Τίποτα δεν αλλάζει την μελαγχολία του σούρουπου.
Τίποτα δεν φωτίζει την σκοτεινιά στις ψυχές των ανθρώπων.
Δεν αναζητούμε καμιά Βηθλεέμ, κανένα Κάνσας.


Μια παλιά λίγο απαισιόδοξη συμμετοχή από Συμπόσιο της Αριστέας.


Σάββατο, 11 Μαρτίου 2017

Η στιγμή σας με ένα ποίημα - Ξύλινα ανθρωπάκια (Σοφία Κιόρογλου)


Ξύλινα ανθρωπάκια μοναχικά
κονσερβοποιημένα άβουλα
ακρωτηριασμένοι ακροβάτες
στο σκοινί του τίποτα

Ξύλινα ανθρωπάκια εγώ και εσύ
στριμωγμένα και ανήσυχα
συμπιεσμένα κονσερβοκούτια
μαζικοποιημένα κακέκτυπα

Πάντα με γραβάτα και μελόν
καθισμένα σε μια καρέκλα
αγκυλωμένα συναισθηματικά
με άκαμπτα σώματα 

Στου ματιού το μετείκασμα οι κινήσεις μας
νευρωτικές συσπάσεις στα στεγάνα αντιήρωες
στο ενδιαίτημα της αβουλίας αντάρτες
ψήγματα ενσυνειδησίας ή διόρασης;

Μια χούφτα άνθρωποι εγώ και εσύ
φωνάζουμε στις διαδηλώσεις με άφωνη φωνή
με πλακάτ που γράφτηκαν αλλά κανείς δεν τα βλέπει
κι όλο τρέχουμε να προφτάσουμε 

Το τραίνο της ιδανικής κοινωνίας ποτέ δεν θα περάσει
δεσμώτες στο σύστημα και στο χρήμα
ξύλινα ανθρωπάκια πάντα θα είμαστε σου λέω
μα εσύ ούτε που θες να ακούσεις.

***

Ήταν η στιγμή της Σοφίας Κιόρογλου με ένα ποίημα.


Στείλτε και τη δική σας στιγμή.

Σάββατο, 4 Μαρτίου 2017

1ο Δρώμενο Χαϊκού - Βράβευση

Έφτασε η ώρα που θα βραβεύσουμε τα Χαϊκού που έκαναν το μυαλό σας να ταξιδέψει και απέδωσαν τα συναισθήματα της φωτογραφίας που σας έδωσα με τον καλύτερο τρόπο.


Η συμμετοχή που κερδίζει την πρώτη θέση είναι η εξής:

6. Ελένη - ποιώ


Νωθρός στο σύρμα
-πανόπτης του απείρου-
διανέμει το φως.

Ψηλά στο σύρμα
μονάχο κατοπτεύει
της γης τον παλμό.

Συγχαρητήρια λοιπόν στην Ελένη η οποία θα παραλάβει σε λίγες μέρες το δώρο μου. Επίσης ένα μεγάλο μπράβο σε όλους σας για την έμπνευση και την δημιουργία.

Για να δούμε ποιος κρύβετε πίσω από κάθε συμμετοχή και τι βαθμούς πήρε.

*********

1. Bre Melaxrinaki - 10
Σκέψεις που φεύγουν,
με κόντρα τον άνεμο,
μυαλού ταξίδια.

Καρδιά βουλιάζεις;
Φύγε, απεγκλωβίσου.
Σαν πουλί πέτα.

****

2. Memaria - 10
Πνοή αγγέλου 
απαλά θα φυσήξει 
σε θνητά φτερά.

Σε γκρι ουρανό
ο φτερωτός κυνηγός
καρτέρι στήνει.

****

3. Τσικουράκη Κατερίνα - 5
Ηλεκτρίζεται
ταξιδιώτης πόλης 
μόνος, στα ψηλά.

Ξαποσταίνοντας,
συρμάτινα όνειρα
ο νους να γεννά.

****

4. Αιναφετς - 10
Σα μανταλάκι
σε σύρμα ξεχασμένο
συλλογίζεται:

"Θα γίνω πουλί
με πολύχρωμα φτερά
και θα νικήσω!''

****

5. Αiris - 3
Πουλάκι έρμο
Τα χνάρια αγρικάται
Προτού πορευτεί.

Τέλος εποχής
Αντί για τροχοπέδη
 Εφαλτήριο.

****

6. Ελένη - ποιώ - 20
Νωθρός στο σύρμα
-πανόπτης του απείρου-
διανέμει το φως.

Ψηλά στο σύρμα
μονάχο κατοπτεύει
της γης τον παλμό.

****

7. Andreas Moutrzis - 6
Έλα μαζί μου
για να ταξιδέψουμε
σε περιμένω.

Σε εξωτικά
άλλα μέρη μακρινά
ψυχή μου έλα.

****

8. Βύρων Μάσχας - 6
Αετός μόνος
λησμονιά ψάχνει να βρει
πολύς ο πόνος.

Πέρασε χρόνος…
μα απ’ τη σκιά ως το φως
μακρύς ο δρόμος.

****

9. Βασιλική Δραγούνη - 10
Πουλί σε σύρμα
στης αυγής το χάραμα
κάθεται μόνο.

Στο φως της σιωπής
σημάδια της άνοιξης
ανιχνεύοντας.

****

10. Μαριάννα - Ονειρόκοσμος - 16
Φτερά τα χέρια,
σύρματα δρόμοι γύρω.
Ελευθερία.

Παίρνω ανάσα.
Έρχεται μπόρα, φεύγω.
Να με θυμάσαι.

****

11. Katia Markouizou - 2
Στις εσχατιές νου, 
σαν ανεπίχριστο ον
αιτείται φυγής.

Συμπαραθέσεις 
συναιρέσεις πτήσεων,
πλους ελευθεριάς.  

****

12. Ελένη Φλογερά - 10
Μόνος και πάλι
στην απεραντοσύνη 
ακροβατώντας.

Νέφη υφαίνει
με ηλιαχτίδες χλωμές
για ένα ταίρι.

****

13. Woman in blogs - 6
Κόβουν τα κλαδιά
φυτεύουν τα σύρματα
βρέχει αγκάθια.

Υψώνω φωνή
ντελάλης της άνοιξης
βροντούν οι νότες.

********

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους σας που στηρίξατε την προσπάθειά μου και μου εμπιστευτήκατε τα διαμάντια σας.

Κόντρα σε νωθρούς, άσχημους και φασιστικούς καιρούς δημιουργούμε, όπως και όσο μπορεί ο καθένας.

Φιλικά
Μαρία Νικολάου

τελευταία Κείμενα