Ζητώ ένα εύκολο ''σ' αγαπώ''.
Να τρέχει απλά σαν νερό.
Ακούσιο όπως το κλείσιμο του ματιού.
Χωρίς περίπλοκες διεργασίες,
δικαιολογίες
και χαζές αφορμές.
Ακράτητο σαν παιδική επιθυμία.
Αυθόρμητο, απερίφραστο.
Να έρχεται απρόσκλητο την νύχτα στο δωμάτιο,
να μπαίνει από την κουρτίνα σαν φως,
μαζί με τους ήχους των γρύλων.
Μια τρυφερή και αβίαστη αγάπη.
Ίσια, ατσαλάκωτη, ασυζητητί.
Δεν θέλω κάτι παντοτινό,
παρά μόνο κάτι ξεκούραστο.
Να κάθεται μαλακά πάνω στο στήθος μου,
χωρίς να με πιέζει.
Όπως η βροχή που πέφτει φυσικά,
στις πολύχρωμες ομπρέλες μας.
Όλοι αξίζουμε ένα εύκολο ''σ' αγαπώ''.
Ένα θαύμα χωρίς να ζητηθεί.
Κατανοητό και ευπρόσιτο.
Λιτό και σαφές.
Χωρίς αναβολές και υπεκφυγές.
Έστω μια φορά στην ζωή μας.
Ένα ''σ΄ αγαπώ'' ξεκάθαρο.
Σαν την γεύση της σοκολάτας στο στόμα.
********
Είναι η μια από τις δυο συμμετοχές μου στο Συμπόσιο Ποίησης της Αριστέας μας.
Ευχαριστώ πολύ όσους με ψηφίσατε και φυσικά ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Αριστέα για την φιλοξενία!
