Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2018

Κειμενογράφος (Καλλιτέχνης και τέχνη - Δημήτρης Α. Δημητριάδης)

Ο καλλιτέχνης, ως τεχνίτης της ομορφιάς και του ιδεώδους, είναι ένας μύστης της τέχνης, ένας ιερουργός και παράλληλα ένας κολασμένος.

Ιερουργός και κολασμένος, γιατί έχει να επικοινωνήσει με τα άδυτα της ψυχής και του επέκεινα. Έχει να απεικονίσει την καθεστηκυία πραγματικότητα και ταυτόχρονα να την καταγγείλει μέσα από την ίδια του τη συμμετοχή. Να ζήσει την αρχέγονη εμπειρία πέρα από διανοητικές κατασκευές και λεκτικές ακροβασίες και να την αποδώσει μέσα από τον ήχο, το λόγο, το χρώμα. Μέτοχος, γιατί συμμετέχει στα βιώματα και στις εμπειρίες του κόσμου, με μια συμμετοχή όχι μόνο ταυτιστική αλλά ταυτόχρονα απολλώνεια, τέτοια, που προϋποθέτει την απόστασή του, ως παρατηρητή, από το έργο τέχνης.

Ασκητής και περιπλανώμενος, μέτοχος και κοινωνός του κόσμου και απομονωμένος από αυτόν, εικονοκλάστης, ζώντας στο χώρο των σκιών, των εικόνων και της φαντασίας, κάτοικος ενός προγονικού ασύλου και κάτοχος μιας άλλης γλώσσας κι ενός ιδιότυπου κώδικα, προβάλλει την τέχνη του με την ίδια κίνηση που προβάλλει το νεογέννητο παιδί το πρόσωπό του στον έξω κόσμο, συντρίβοντας έτσι τις ήδη υπάρχουσες κοινωνικές σχέσεις και ανοίγοντας δρόμους απελευθέρωσης.

Ο καλλιτέχνης βρίσκεται σε μια ιδιόρρυθμη σχέση με το έργο του. Σχέση θα λέγαμε παιδιού με τη μάνα. Αυτή η σχέση, πέρα από την πνευματική της διάσταση, έχει να κάνει με μια «σαρκική», θα λέγαμε, επικοινωνία του καλλιτέχνη με το έργο, σύγγραμμα, πίνακα, άγαλμα, μουσική σύνθεση.

Ο καλλιτέχνης αιμορραγεί ως το θάνατο, ένθεος αλλά και κολασμένος. Μέσα από τη ρήξη, με τον ίδιο του εαυτό του, γίνεται «άλλος», διαλύεται, κατακερματίζεται, χάνει την ταυτότητά του, εξαντλώντας μέσα του όλα τα δηλητήρια και κρατώντας από αυτά την πεμπτουσία τους. Φορτισμένος από μύθους και σύμβολα, κινείται σε χώρους απρόσιτους, αντιφατικούς, ατέρμονους, επικίνδυνους, αγωνιώδεις, αναζητώντας το φως, περιπλανώμενος μες στο σκοτάδι. Για να αποκτήσει όμως ο καλλιτέχνης και ειδικότερα ο ποιητής μια ικανότητα διαισθητικής πρόβλεψης και ενός ουσιαστικού κοιτάγματος της ζωής, θα πρέπει να φτάσει στην πλήρη απορρύθμιση. Η απορρύθμιση αυτή τον οδηγεί στη βαθιά γνώση του αγνώστου, πάντα, βέβαια, μέσω της σκέψης.

Η τέχνη είναι υπόσχεση της απελευθέρωσης. Ο καλλιτέχνης, φορτισμένος από μια εμπειρία θανάτου, αναλώμενος σαν εσωτερικότητα και σαν «εγώ» και ανακαλύπτοντας τον «άλλον» απέναντί του, φτάνει στις ακρώρειες του μη πραγματικού, ατέρμονου και αδύνατου. Μέσα από αυτή την αγαπητική σχέση του «είναι» του με το «είναι» του κόσμου, αποκρυπτογραφεί κώδικες, λέξεις, ήχους, χρώματα, αποκαλύπτοντας και προσεγγίζοντας την αρχέγονη σημασία και προέλευσή τους.

Ανακαλύπτοντας, έτσι, τον εαυτό του και τον «άλλον», στην ολότητα ενός καθολικού «είναι».

Δημήτρης Α. Δημητριάδης


****




Μπορείτε να παρουσιάσετε το κείμενό σας (διήγημα, ιστορία, ελεύθερο κείμενο) μέσω της μόνιμης στήλης ''Κειμενογράφος''.
Στέλνετε με e-mail το δικό σας κείμενο στο asmhnio@gmail.com.


Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2018

Καρτ Ποστάλ #17 (Ιστορίες του φθινοπώρου)


Το δρώμενο Ιστορίες του φθινοπώρου συνεχίζεται μέχρι την άλλη Παρασκευή 30/11. Γράφουμε ιστορίες για αυτήν την εποχή. Ιστορίες υπό βροχή, ερωτικές, φιλικές, ίσως αδιέξοδες, μπορεί και αισιόδοξες αγκαλιά στα πρώτα κρύα. Ποιήματα που να υμνούν την δημιουργική μελαγχολία της εποχής, φωτογραφικά λευκώματα που να φανερώνουν τα υπέροχά της χρώματα.
Στο τέλος του δρώμενου θα γίνει κλήρωση με όλους τους συμμετέχοντες και θα δοθεί ένα συμβολικό δώρο.


Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2018

Καθημερινές, μικρές αυτοκτονίες - Ανεκπλήρωτο (Σταυρούλα Ηλία)


Τον Νοέμβρη αποφάσισα
Μια μικρή αυτοκτονία
Τα τελευταία χρόνια
Παίρνω και μία μικρή ‘’τζούρα’’
Μυθριδατισμός, νομίζω λέγεται αυτό
Μία δόση μικρής αυτοκτονίας
Για να συνηθίζω
Να μη ξεχνιέμαι
Τώρα αποφάσισα να ξαναζήσω
Με μία ακόμη
Μικρή αυτοκτονία


***


Ήταν η στιγμή της Σταυρούλας Ηλία με ένα ποίημα.




Στείλτε και τη δική σας στιγμή.


Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2018

Ερωτήσεις (Φωτό-συγγραφική σκυτάλη #2)


Τι είναι ο νους;
Ένας αχυρώνας χαμένος στον βαθύ νότο.
Χτυπημένος από θύελλες και βροχές,
στέκει ανέπαφος, 
προστατεύοντας το φαΐ του κόσμου. 
Τι είναι η σκέψη;
Μια φυλακή με ξύλινα σανίδια,
καρφωμένα μεταξύ τους με αίμα και δάκρυα.
Τι είναι μια ιδέα;
Ένα χωράφι αγριόχορτα,
που προστατεύουν κυκλάμινα, 
ξεχασμένες ανεμώνες και φρέσκες μαργαρίτες. 
Τι είναι η φαντασία;
Μια τεράστια μπλε καστανιά,
που μπλέκει στον ίσκιο της το νου, την σκέψη και την ιδέα.

Και όλα αυτά αλλάζουν την μέρα,
δένουν τον άνθρωπό με τ΄ άπειρο και τ΄ άπιαστο.
Σε ασπρόμαυρο φόντο,
δίνουν ζωή, δίνουν ελπίδα.

-------------

Ήταν η συμμετοχή μου στην Φωτό-συγγραφική σκυτάλη της marypertax, εμπνεόμενη από την παραπάνω φωτογραφία που μου έδωσε η Fairelena.

Εγώ με την σειρά μου θα δώσω στην Αριστέα μας την παρακάτω εικόνα και της εύχομαι καλή έμπνευση.


Τέλος να ευχαριστήσω την marypertax για την πρόσκληση και την ευκαιρία δημιουργίας.
Κόντρα σε νωθρούς καιρούς είναι ότι πιο σημαντικό.




Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2018

Προσπαθώντας... (121 λέξεις - Ιστορίες του φθινοπώρου)

Σ' ένα πάρκο εγκλωβισμένος, κρεμασμένος σε κούνιες ανύπαρκτες, παίζοντας παιχνίδια που δεν ξέρω. Σκουριασμένη ζωή, σαν αυτές τις σκληρές αλυσίδες που κρατάνε την συνήθεια. Υγρασία. Φθινόπωρο ως το κόκκαλο. Καθαρίζοντας τις λάσπες απ΄ τα όνειρα ίσως και εγώ να ζήσω λιγάκι.

Προσπαθώ. Αλήθεια προσπαθώ. Αλλάζω πορεία. Ίσως αν βαδίσω προς την πόλη να ξεφύγω. Αν μπλεχτώ στα άψυχα σώματά της να νιώσω πιο ζωντανός, πιο αποφασιστικός. Αν αναπνεύσω τον κόκκινο ουρανό της ίσως μπει μέσα μου η λαχτάρα για δράση.

Μα μένω πάλι παιδί. Θαρρείς μια ζωή μαθητής, ποτέ δάσκαλος. Ένας μαθητής ανεπίδεκτος μαθήσεως, που το πάθημα δεν του γίνεται μάθημα. Μόνο μέσα στα πλαίσια της αυλής. Θα το πάρω απόφαση. Αυτή κούνια φταίει που πάντα θα με δένει με σένα.



******


Αυτές οι λέξεις προορίζονταν για το Συμπόσιο της Αριστέας, αλλά τελικά προσαρμόστηκε και εστάλη σαν συμμετοχή στην σελίδα 121 λέξεις. Επελέγη και δημοσιεύθηκε εδώ και εδώ
Επίσης το προσθέτω σαν δική μου συμμετοχή στις Ιστορίες του φθινοπώρου, οι οποίες συνεχίζουν κανονικά μέχρι τέλος Νοεμβρίου, για όποιον θέλει να συμμετέχει.



τελευταία Κείμενα