Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2015

Η ιστορία κάθε νύχτας...


Αυτό το πάπλωμα όλο και περισσότερο μικραίνει. Τα πόδια μου παγώνουν τις νύχτες. Όσο τα όνειρα μεγαλώνουν θαρρείς πως δεν σε χωρά τίποτα. Ούτε το κρεβάτι, ούτε το σπίτι, ούτε η πόλη, ούτε καν η ίδια η ζωή. 

Η Αθήνα κοιμάται. Εγώ δεν μπορώ. Κλείνω τα μάτια. Είναι τόσα που έχω να κάνω. Πρέπει να σηκωθώ, να φτιάξω τα σενάρια, να φορέσω τα πιο όμορφα κουστούμια, να αλλάξω τα κακώς κείμενα. Λέξεις, προτάσεις, να τις τοποθετήσω στην πιο όμορφη σειρά, να βγάζουν νόημα που να μιλά σε όλες τις γλώσσες, σε όλες τις καρδιές.

Σκοτάδι... Μόνο απ΄τον φωταγωγό αχνοφαίνεται το φως απ΄το μπαλκόνι των από πάνω. Γυρίζω το βλέμμα. Δεν είναι φως, είναι οι προβολείς μιας σκηνής που παίζω καθημερινά τη ζωή μου. Μιας ζωής από επιλογή αυτή τη φορά. Μιας επιλογής που πλουτίζει κάθε μέρα από προσδοκίες, όνειρα, στόχους. Αναλογίζομαι, υπολογίζω, ελπίζω... όσο ακόμα το φως αργεί. Φτιάχνω στολίδια να ομορφαίνω το ήδη πανέμορφο πάλκο μου.

Σιωπή... Μόνο αρκετά μακρυά ο δρόμος ακούγετε. Δεν είναι δρόμος, είναι η θάλασσα και τα αυτοκίνητα τα κύματά της. Και περιμένω αυτή η θάλασσα να μου φέρει από βαθιά, αυτά που ποθώ, αυτά που θέλω, αφού τα κύματα μου έκαναν την χάρη την πρώτη φορά.

Αλλάζω πλευρό. Πρέπει να ζεστάνω τα πόδια μου. Σκέφτομαι φίλους, αγάπες, γιορτές, πόθους, θέλω. Από το ένα στο άλλο. Άλλωστε εδώ κάνω κουμάντο εγώ. Εγώ αποφασίζω την αρχή, ορίζω το τέλος, τους συμμετέχοντες, τους απόντες. Νιώθω την χαρά στο έπακρο, τον πόνο στην δόση που θέλω, τον έρωτα τρελό και την αγάπη παντού.

Απλώνομαι... δεν χωράω. Είναι τόσα πολλά δίπλα μου. Είναι τα πάντα, είναι ο κόσμος ολόκληρος. Είναι εκείνος που μαζί του θα μοιραστώ ότι πετύχω. Και απόψε έχω πετύχει. Έχω κάνει όλα τα όνειρά μου αληθινά. Το αδύνατο δυνατό.

Και συνεχίζω να σκηνοθετώ, να ταιριάζω όπως θέλω εγώ τους ρόλους, να μοιράζω τα χαρτιά, για την μεγάλη παράσταση. Όσο μπορώ, όσο έχω το δικαίωμα στον μικρόκοσμό μου, όσο θέλω, όσο χώρο μου δίνουν αυτές οι αράδες... μέχρι αύριο που θα ξημερώσει και θα δώσω ξανά τα ηνία στη ζωή. 

Ήταν η συμμετοχή μου στο ''Ιστορίες της Νύχτας #2'' της Αριστέας.

*****************

Οι 25 λέξεις περιμένουν τις συμμετοχές σας ΕΔΩ





17 σχόλια:

  1. Εξαιρετικό..
    Καλό μήνα Μαρία μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μαρία μου εύχομαι να μην σε χωράει το πάπλωμα. να είναι λίγο.
    Αφού έχεις τα πάντα δίπλα σου!
    Πόσο όμορφο και συγκινητικό!
    Φεύγω ...χαρούμενη και γεμάτη συναισθήματα!
    Όμορφα συναισθήματα !
    Σε ευχαριστώ; Είναι λίγο!
    Φιλιά καλό μήνα και καλή εβδομάδα να έχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κόσμους ολόκληρους μπορείς να φτιάξεις σε μια νύχτα, σε μια νύχτα που δεν μπορείς να κλείσεις μάτι. Και αυτός ο κόσμος είναι δικό σου!
    Υπέροχο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σ' ένιωσα σε κάθε λέξη, σε κάθε απόστροφο...
    Μαρία, εύχομαι ολόψυχα να έχεις ένα υπέροχο δημιουργικό μήνα!
    Σε φιλώ, καλή σου εβδομάδα
    Μαρίνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πόσο σημαντικό είναι να μη χωράς επειδή δίπλα σου στέκεται ή κοιμάται ανάλογα, εκείνος που είναι τόσα πολλά!
    Πολυτιμο το να μη χωρας πουθενα εντελει
    Υπεροχη η συμμετοχη σου
    Πραγματικα τη λατρεψα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Σε ένιωσα πολύ! Τόσα ωραία συναισθήματα σε απλές λέξεις... Μαρία μου, πολύ όμορφη η ιστορία σου!
    Να είσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μαρία μου πόσο πολύ πλησίασες την ηρωίδα!!!
    Βασικό να στήνουμε τις καθημερινές παραστάσεις
    να ζούμε έντονα είτε στην απανεμιά είτε στη τρικυμία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Οι δικές μας αποφάσεις είναι αυτές που χαρίζουν πληρότητα στις οντότητές μας.
    Θα μπορούσε να είναι γεμάτο το κρεβάτι από επιλογές μοναχικότητας
    ή γεμάτο από μια σωστή επιλογή συντρόφου.
    Συνήθως όμως η πληρότητα αφορά την ψυχή μας και όχι αυτό που υπάρχει δίπλα μας.
    Ευχαριστήθηκα το στήσιμο των σκέψεων και κάτι δικό μου βρήκα μέσα του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Τι υπέροχη συμμετοχή! Μπράβο, Μαρία!
    Φιλιά πολλά και καλό μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Μαρία η νύχτα σου σκηνοθέτησε τόσο όμορφα τη ζωή!
    Φιλιά πολλά και καλό μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Τα φώτα της ράμπας παρακαλω ...... Μοναδικό κείμενο με χίλιες ευαισθησίες εικόνες μαγικες που ξεδιπλώνονται σαν βεντάλιες ήχους υπαρκτόυς και ανύπαρκτους τόπους γνώριμους και άγνωστους μπράβο σου !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Καλό μήνα κι από δω Μαρία μου!! Υπέροχη αίσθηση της πλήρωσης!! Μας την μετέδωσες με τον καλύτερο τρόπο!!
    Γεμάτη νύχτα!!
    Σε φιλώ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Πολύ όμορφη ιστορία σου...μου θύμισες λιγάκι τις νύχτες μου!!
    Να έχεις ένα όμορφο απόγευμα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Σας ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα λόγια σας. Με τιμά η αποδοχή σας.
    Να είστε όλοι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Μου θύμισε πολλές νύχτες,που ξαπλώνω και δεν με χωράει ο τόπος,που ξημερώνει για να καταφέρω να ξεκουράσω τις σκέψεις μου,άλλοτε ο κόσμος γεμάτος όμρφιες και άλλοτε με ασχήμια.
    Νομίζω πως έγραψες κάτι που όλοι ξεχωριστά για τους λόγους τους βλέπουν κομμάτια του εαυτού τους!

    καλή σου μέρα Μαρία μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Ωραίες σκέψεις, εξαιρετικό κείμενο!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν από τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις και greeklish, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.

τελευταία Κείμενα