Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2015

Στη μεγάλη πόλη.


Οι δρόμοι στεγνοί από φως.
Ούτε το σκοτάδι δεν μπορεί να καλύψει το ελάχιστο που ζούμε.
Τα αυτοκίνητα χωρίς συνοδηγό, χάνονται στην γαλήνη της.
Σε αυτή την αποπνικτική γαλήνη,
που δεν την αντέχουν ούτε τα κτίρια που στέκουν αμίλητα.
Οι θόρυβοι γίνονται όλο πιο μακρινοί και πιο μοναχικοί.
Στα αυτιά σου δεν φτάνουν πλέον οι φωνές.
Τα μάτια σου δεν βλέπουν τα πολύχρωμα φορέματά της.
Η αφή σου δεν νιώθει το ιδρωμένο της κορμί.
Δεν χωράς πλέον στα τετράγωνά της,
σκοντάφτεις στα πεζοδρόμιά της.
Διαλύεσαι στο φτηνό κρασί της και στην ζεστή της αγκαλιά.
Και η αγάπη ξεμακραίνει και κρυώνει.
Στη μεγάλη πόλη.


Μαρία Νικολάου


8 σχόλια:

  1. Μια διαπίστωση που πληγώνει!
    Καλησπέρα Μαρία μου ! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υπάρχει και αυτή η πλευρά...
      Καλησπέρα φίλη μου.

      Διαγραφή
  2. " Και η αγάπη ξεμακραίνει και κρυώνει/Στη μεγάλη πόλη."
    Υπέροχο Μαρία μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλημέρα Μαρία μου
    Αγαπημένες οι διαδρομές σου!!

    Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κι η φωτό απλά απογείωσε το κείμενο!!! '' Διαλύεσαι στο φθηνό κρασί της'' ...
    Πόσες φορές δεν γινόμαστε ένα με αυτές τις παραδοχές Μαρία μου!! Ταυτίζομαι με την έμπνεύση σου..
    Σε φιλώ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν από τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις και greeklish, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.

τελευταία Κείμενα