Τρίτη, 24 Οκτωβρίου 2017

Πρώτη φορά.


Πρώτη φορά γυμνοί,
απολαμβάνοντας τον φόβο.
Ένα φόβο χαράς ανέλπιστο,
χωρίς προηγούμενο.
Κάτι από μας χτισμένο,
δικό μας, ολοδικό μας.
γεμάτο πάθος και έρωτα.
Θαρρείς αγκάθια μας καρφώνουν απολαυστικά.

Πρώτη φορά γυμνοί απέναντι σε ένα όνειρο.
Πρώτη φορά γυμνοί απέναντι στην ζωή και στον θάνατο.


***


Μια συμμετοχή ''ξεχασμένη'' για το 18ο Συμπόσιο Ποίησης της Αριστέας.




7 σχόλια:

  1. Κρίμα Μαρία μου που δεν την έστειλες εγκαίρως!
    Πολύ όμορφη η συμμετοχή σου! :)
    Φιλάκια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μαρία όμορφο. Πάντα η γραφή σου έχει το δικό της χρώμα. Να είσαι καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Kαι να'ναι η τελευταία φορά (που ξεχνάς να στείλεις τέτοια συμμετοχή).
    Φιλιά πολλά αφηρημένο μου ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αχ Μαράκι μου κι εγώ το ίδιο έπαθα!!! Πολύ όμορφο το ποίημά σου, κρίμα κρίμα...
    Πολλά φιλιά και μην το ξανακάνεις!... ♥ ♥
    Μαρίνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μαρία μου, το ποίημά σου είναι συγκλονιστικό. Ευχαριστούμε που το μοιράστηκες μαζί μας. Την επόμενη φορά θα χαρώ να δω τη συμμετοχή σου στο όμορφο δρώμενο της Αριστέας μας. Πολλά φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τι πειράζει που δεν το έστειλες, τώρα το απολαμβάνουμε καλύτερα απ' το σπιτικό του!
    Συγκλονιστική είναι πάντα η "πρώτη φορά" που κανείς έρχεται αντιμέτωπος με τον θάνατο...
    ΑΦιλιά πολύ τρυφερά Μαρία μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Εκστατική απόλαυση του αγνώστου!! Γεμάτο συναίσθημα το ποίημά σου Μαράκι μου!!
    Σε φιλώ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν από τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις και greeklish, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.

τελευταία Κείμενα