Παρασκευή, 10 Νοεμβρίου 2017

Ξαφνικά...


Η φλόγα του κεριού τρεμόπαιξε στην θέα των σωμάτων.
Δαίμονες ανυπέρβλητοι, θεοί θνητοί,
τους έδωσαν αυτό που χρόνια αναζητούσαν.
Έκαψαν την αγανάκτηση, την θλίψη, τον πόνο,
ανάβοντας ένα φως άσβεστο
Σε μια στιγμή, με μια λεπτομέρεια. 
Ξαφνικά... 
Έτσι όπως μόνο η ζωή ξέρει.
Ένα νέο βιβλίο άλλαξε την ιστορία,
ρίχνοντας στις σελίδες τους μελάνι κόκκινο.
Το φιλί τάισε τις πεινασμένες τους σκέψεις
και η αλήθεια τους τύλιξε σαν νόμος αναπόφευκτος.
Το τζάμι θόλωσε ξανά... 
Ξημέρωσε αγάπη.

*****

Μια παλιά μου συμμετοχή στο ''Παίζοντας με τις λέξεις''.
Γιατί όλα έτσι ξαφνικά γίνονται.


6 σχόλια:

  1. Πολύ όμορφο Μαρία όπως πάντα. Ξεχωρίζει το γραπτό σου και η έκφρασή σου. Να είσαι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κάπως έτσι συμβαίνει. Όταν δεν το περιμένει κανείς.
    Ξημερώνει η αγάπη.
    Πολύ όμορφο, όπως κι εκείνη φυσικά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν από τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις και greeklish, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.

τελευταία Κείμενα