ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΒΡΟΧΗ

Άνοιξαν οι ουρανοί

και αντί να ρίξει βροχή,

έριξε παράπονα, 

για τα άλλα που αγαπήσαμε, 

και τελικά αλλού καταλήξαμε.

Όσοι δεν κρατούσαν ομπρέλες,

ένιωσαν τη θλίψη μας,

κατάλαβαν πόσο η βροχή πονάει.

Μας πρόσφεραν ένα υπόστεγο 

κι ένα ζευγάρι στεγνά παπούτσια.

Κάναμε μαζί τους ένα μικρό όνειρο,

μέσα στη νύχτα είδαμε ένα φως. 

Μοιραστήκαμε ένα τσιγάρο,

δυο λέξεις, ένα χαμόγελο

και μετά μας αποχαιρέτησαν.

Πήραμε μια βαθιά ανάσα,

φτιάξαμε τα μαλλιά μας,

τίποτα δεν έγινε

και συνεχίσαμε μόνοι μας μεσ΄τη βροχή.

🌧🌧🌧🌧🌧🌧🌧🌧🌧🌧

Γράψτε και 'σεις μια Ιστορία του Φθινοπώρου.

ή μια Ιστορία της βροχής.

ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ

Για ένα κλάσμα δευτερολέπτου κλείσαμε τα μάτια μας
και το θέρος χάθηκε από μπροστά μας.
Χάθηκε η δικαιολογία μας, 

η πρόφαση να αναβάλουμε, 

η αλλαγή σχεδίων.

Ο εχθρός βρίσκεται προ των πυλών.

Βιάσου.

Δεν γίνεται αλλιώς.

Η απόφαση πρέπει να παρθεί πριν αρχίσει να βρέχει.

Ο κόσμος αρχίζει να σβήνει το φως 

και ο μίτος μας χαμένος.

Κάνε εσύ την αρχή της μετατροπής.

Βοήθα και σύρε τον χορό του Σεπτέμβρη,

σε μια γιορτή με λίγους καλεσμένους.

Χτίσε ένα μικρό όνειρο, μια στροφή.

Ρωτάς για μένα;

Εγώ;

Προς το παρόν αλλάζω μόνο θέση στα έπιπλα.

🌧🌧🌧🌧🌧🌧🌧🌧🌧🌧

Ανοίγουν ξανά οι Ιστορίες του Φθινοπώρου.

Θα χαρώ να συμμετέχετε με μια ανάρτηση στο μπλογκ σας.

Δείτε τις νέες και τις παλιές συμμετοχές εδώ.