Αγαπώ ένα ποίημα,
Με ακολουθεί από παιδί.
Κρυμμένο στα βιβλία της δανειστικής μας βιβλιοθήκης.
Της σιδερένιας, με τα γδαρσίματα γεμάτα σκουριά.
Με τις γυάλινες πόρτες και την συρόμενη κλειδαριά.
Που τα κλειδιά της τα είχε ο προνομιούχος μαθητής.
Ορισμένο προνόμιο εκ των γονέων και όχι των δασκάλων.
Όμως μηδένα προ του τέλους μακάριζε.
Αυτό το ποίημα,
έσβηνε ότι φως υπάρχει στον σύμπαν.
Εμένα όμως μου άρεσε,
γιατί μου επισήμανε ρητά το τέλος όλων μας.
Είναι και αυτό ένα είδος ελευθερίας.
Να μπορείς να δεις ξεκάθαρα την ματαιότητα αυτού του κόσμου.
Ωμή την κάθε στιγμή του καθένα.
Αυτού που νομίζει πως κρεμόμαστε απ΄ τα χείλη του.
Αν και φαινομενικά δηλώνει τον θάνατο,
εμένα με έκανε να προχωρώ.
Γιατί μου έδειχνε γυμνή την αλήθεια της ζωής μας.
Ξεκοκαλισμένη, χωρίς περιστροφές.
Τοποθετώντας το κάθε τι στην θέση του.
Λαμβάνοντας την απόφαση ότι τίποτα δεν είναι ατέρμονο,
περαστικοί σε αυτό τον κόσμο, φιλοξενούμενοι.
Το θυμάμαι να με ορίζει, να με αλλάζει.
Στρυμωγμένο στου γυμνασίου τις σάκες,
στις κατεστραμμένες μου κασετίνες,
γραμμένο στο πράσινο θρανίο.
Κάθε στίχος και μια επικίνδυνη απόκλιση.
Σαν σφαίρα στις άγουρες σκέψεις μου,
στην άγνοιά μου.
Το διαβάζω για ακόμα μια φορά.
Πάω ξανά σε εκεί την ψηλοτάβανη αίθουσα με τα κακόγουστα χρώματα.
Τις θεόρατες ξύλινες πόρτες.
Που οδηγεί ίσια μπροστά στην πιο σκληρή παραδοχή.
Σε μικρά, σκοτεινά αδιέξοδα.
Στην Πρέβεζα που έχει ο καθένας μέσα του.
Και όταν όντως κάποιος πέθανε από αηδία,
μεταθέτοντας δυσμενώς κάθε ελπίδα,
η ζωή μου έστριψε απότομα.
********
Ήταν η συμμετοχή μου στον διαγωνισμό ποίησης U Write του itravelpoetry.com
που συμπεριλήφθηκε στην σχετική ποιητική συλλογή.
Είναι αναφορά στην Πρέβεζα του Κ. Καρυωτάκη, είναι ποίημα που σημάδεψε τα παιδικά μου χρόνια και την μετέπειτα ποιητική μου σκέψη.
Αχ βρε Μαρία μου, μπορεί να ακούγομαι σε επανάληψη αλλά έχω πει ότι ο ποιητικός σου λόγος τελευταία απελευθερώνεται και αναδεικνύει διαμάντια. Λυρικά, εκφραστικά, σκεπτικά, νοηματικά και λογοτεχνικά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕξαίρετη η συμμετοχή σου, νομίζω αποτελεί στολίδι ισότιμο στη συλλογή και είμαστε περήφανοι για σένα, κοπέλα μου.
Την καλησπέρα μου.
Ευχαριστώ Γιάννη για τα όμορφα λόγια!
ΔιαγραφήΑγαπώ να σε διαβάζω, Μαρία μου!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜπράβο σου!
♥
Ευχαριστώ Αριστέα μου! Παρομοίως!
ΔιαγραφήΠολύ ωραίο Μαιρούλα μου! Χαίρομαι για τις επιτυχίες σου. Ως φαίνεται και η ποίηση σ'αγαπάει...
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλάκια πολλά
Αγαπιόμαστε καιρό...
ΔιαγραφήΕυχαριστώ Άννα μου!
Υπέροχο Μαράκι μου με όλη του την αλήθεια μπροστά στα μάτια μας! Με συνεπήρε το θέμα του!
ΑπάντησηΔιαγραφήΑξιζε την θέση που πήρε και μπράβο σε σένα για την όμορφη προσπάθειά σου!
Αγάπησα το ποίημα σου ! Πάντα ωραίες εμπνεύσεις Μαράκι μου φιλιαααα! 🤗
Ευχαριστώ Ρούλα μου!
ΔιαγραφήΠαρακολουθώντας σε τόσο καιρό στη ματιά και τον τρόπο σκέψης σου (φωτογραφίες, ποίηση, πεζά, ολιγόλεκτα), δεν μου φαίνεται παράξενο το ότι είχες από τότε την ικανότητα να πάρεις το σκοτάδι της ματαιότητας και να το μεταβολίσεις σε δύναμη κι υπαρξιακή ελευθερία. Είναι απλώς η επιβεβαίωση για το βάθος και την ποιότητά σου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυγχαρητήρια, Μαρία μου! Καταπληκτική συμμετοχή!
Πω! σε θερμοευχαριστώ για τα λόγια σου!
ΔιαγραφήΤι όμορφο ποίημα, Μαρία μου! Συγχαρητήρια! Από τους πρώτους κιόλας στίχους σε αγγίζει. Πολύ δυνατό και αληθινό. Σε ευχαριστούμε που το μοιράστηκες μαζί μας. Καλό απόγευμα! Πολλά φιλιά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ πολύ Μαρίνα μου!
ΔιαγραφήΣαν να μας έβαλες ξανά στα αδιέξοδα μονοπάτια του μεγάλου μας ποιητή και πόσο ευλογημένο είναι αυτό! Να ξαναζωντανεύεις έναν σπουδαίο δημιουργό... και να δίνεις μια άλλη υπόσταση στο έργο του. Που είναι απόλυτα συμβατή με τη σημερινή μας ασφυκτική "Πρέβεζα".
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυγχαρητήρια Μαράκι! Θα σε καμαρώνουμε και μέσα στπ itravelpoetry που φιλοξενεί πολύ αξιόλογους δημιουργούς.
Ευχαριστώ πολύ Μαρία μου!
ΔιαγραφήΚαλό μήνα Μαρία και καλό καλοκαίρι!
ΑπάντησηΔιαγραφή