Χθες το βράδυ φυσούσε με μανία.
Ο άνεμος πηγαινοέφερνε τα σκουπίδια των ανθρώπων.
Σκάλωναν πάνω στα κλαδιά,
σέρνονταν στην σκληρή άσφαλτο,
αιωρούνταν στον αθηναϊκό αέρα.
Μετά ήρθε μια ξαφνική βροχή.
Δεν ξεπλυθήκαν,
δεν καθάρισαν.
Παρέμειναν άσχημα και βρόμικα.
Θα συνεχίσουμε να ζούμε με αυτά,
τα συνηθίζουμε
και όσα δεν αντέχουμε
τα φορτώνουμε σε άλλους.
Ελπίζουμε σε μια βροχή σαν κάθαρση,
ένας από μηχανής θεός
που θα μας δώσει συγχωροχάρτι,
αφού εμείς οι ίδιοι αδυνατούμε να αποδεχτούμε τις αμαρτίες μας.
Και τα σκουπίδια μας βουνό,
αστείρευτα και δύσοσμα,
κάθε μέρα πιο πολλά,
με την ζωή μας να τρέχει του σκοτωμού προς το τέλος.
🌧🌧🌧🌧🌧🌧🌧🌧🌧🌧
Γράψτε και 'σεις μια Ιστορία του Φθινοπώρου.
ή μια Ιστορία της βροχής.

Κυριολεκτικά και μεταφορικά, δυστυχώς συνηθίζουμε τα σκουπίδια και τρέχουμε του σκοτωμού να προλάβουμε!
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολύ δυνατές έννοιες, Μαρία μου!
Να είσαι καλά!
Σε φιλώ!
Ευχαριστώ Ρένα μου.
ΔιαγραφήΣυνηθίζουμε το άσχημο. Δυστυχώς...
Και οι δύο αλήθεις Μαρία μου σωστές που αναλύεις. Αφενός το αρνητικό χτυπά πιο εύκολα για αυτό μας βομβαρδιζουν με αρνητικές ειδήσεις, επειδή καταλανώνονται πιο εύκολα κι αφετέρου στο τελικό στίχο σου καταδεικνύεις την ταχύτητα της εποχής μας και έχεις καταλάβει μια σοφία της ποίησης στον τελευταίο στίχο όπου μπορεί να λειτουργήσει η κατακλείδα πρόταση ως βόμβα σε όλο το ποίημα. Πολύ ωραία η ποίησή σου. Καλό υπόλοιπο Κυριακής Μαρία μου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ Γεράσιμε.
ΔιαγραφήΗ ποίηση είναι η τέχνη της αλήθειας.
Μια κραυγή αγωνίας το ποίημα. Τι να σου κάνει όμως μια βροχή, πως μπορεί να ξεπλύνει τόση ασχήμια που έχουμε δημιουργήσει. Τι να πρωτοξεπλύνει την ψυχή μας, την καρδιά μας, τα σκουπίδια μας, την βρωμιά της κοινωνίας, τι;
ΑπάντησηΔιαγραφήΑς βοηθήσουμε για κάτι καλύτερο.
Καλή εβδομάδα!
Πραγματικά ,τι να πρωτοξεπλυθεί;
ΔιαγραφήΕυχαριστώ Ελένη μου!
Κάναμε τα κάθε λογής σκουπίδια, κανονικότητα στις ζωές μας, Μαρία. Τα λογαριάσαμε ως κάτι φυσικό, κάτι λογικό. Γίναμε ένα με αυτά και πολλοί από εμάς απαξιούν να τα αποκηρύξουν από τις ζωές του. Γίνονται μέρος του προβλήματος, καλή μου φίλη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑν μόνοι μας δεν μαζέψουμε τα σκουπίδια για να τα πετάξουμε στις χωματερές, όποια βροχή και να ξεσπάσει απλά θα τα απλώσει ακόμα περισσότερο.
Καλή βδομάδα, Μαρία μου.
Όλες αυτές οι εικονικές ανάγκες μας γέμισαν σκουπίδια. Και αυτά εισχώρησαν και στην καρδιά μας.
ΔιαγραφήΕυχαριστώ Γιάννη!
Αλήθειες μεγάλες καταγράφεις στο ποίημά σου. Και ναι μια βροχή να μας ξεπλύνει τις αμαρτίες. Αλλά κι αυτή δημιουργεί πιοτερα σκουπίδια....Να σαι καλά
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλάκια
Μάλλον δεν μας σώσει τίποτα.
ΔιαγραφήΕυχαριστώ Άννα μου!
Βουτηγμένοι στα σκουπίδια και το τραγικό πως τα συνηθίσαμε!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤι περιμένουμε για να καταλάβουμε ότι δεν υπάρχει από μηχανής Θεός;
Εύστοχο όπως πάντα, καλή εβδομάδα Μαρία μου!!
Οριακά έχουμε καταλάβει τα σκουπίδια γύρω μας.
ΔιαγραφήΕυχαριστώ Κατερίνα μου!