Θα έρθω να σε πάρω να πάμε στην θάλασσα...

Θα έρθω να σου χτυπήσω ένα πρωί.

Έτσι ξαφνικά χωρίς να το ξέρεις.

Θα έρθω να σε πάρω να πάμε στην θάλασσα.

Θα κατέβεις, θα μου χαμογελάσεις, χωρίς πολλά ρούχα, χωρίς πολλές αντιρρήσεις.

Θα σε τραβήξω απ΄το χέρι προς το αμάξι.

Θα οδηγήσω εγώ.

Στο δρόμο θα μου λες χαζά, θα με πειράζεις, θα σκύβεις και θα με φιλάς.

Θα ταιριάζεις τα μαλλιά μου που θα τα ανακατεύει ο αέρας από το ανοιχτό παράθυρο.

Μόλις φτάσουμε θα γυρίσω και θα σε κοιτάξω πονηρά.

Και θα ξέρεις τι σκέφτομαι.

Το ίδιο που σκέφτεσαι εσύ.

Θα περπατήσουμε στην καυτή αμμουδιά χέρι χέρι.

Θα κοιτάμε την θάλασσα σαν να είναι η λύτρωσή μας.

Θα βγάλουμε τα ρούχα μας και θα κάτσουμε στην ακτή.

Τα πόδια μας θα βρέχονται από το κύμα.

Και θα σβήνει για ελάχιστα ο πόθος μας.

Δες τα βότσαλά της.

Μέτρα τα... μπορείς να τα μετρήσεις;

Έτσι δεν μετριέται και η αγάπη μου για σένα.

Οι δυο μας, κάτω από την σκιά των πεύκων, ναυαγοί σε έναν χαμένο παράδεισο. Στον παράδεισο της αγάπης μας. Μιας αγάπης που δεν γνωρίζει όρια, που αγαπά και ποθεί μαζί, ερεθιστική και αγνή μαζί, χωρίς ερωτήσεις αλλά με χιλιάδες απαντήσεις, χωρίς κρεβάτι αλλά με μια θάλασσα ολάκερη δική της.

Ένας παράδεισος σαν αυτούς που μόνο η φύση μπορεί να δημιουργήσει.

Ας απολαύσουμε την αγκαλιά της.

Μην αφήνεις το χέρι μου...

Η ψυχή μου ζητάει ότι και το σώμα μου.

Να μείνει γυμνή μαζί σου και να ενωθεί με τη δική σου.

Προχωράμε βαθιά.

Το νερό ντύνει δροσερά τα γυμνά μας σώματά.

Βαπτιζόμαστε ξανά στην ευλογία της και τα ονόματά μας αλλάζουν.

Γίνονται ίδια. Ίδια και απαράλλακτα.

Μπερδευόμαστε, ενωνόμαστε, γινόμαστε ένα.

Κοιτιόμαστε βαθιά στα μάτια και μπαίνει ο ένας μέσα στον άλλον.

Δεν μιλάμε... δεν είναι ανάγκη...

Η σιωπή θα κάνει ξανά το παιχνίδι της.

Ένα παιχνίδι τόσο ηδονιστικό που μόνο αυτή ξέρει να παίζει.

Ο ήλιος πέφτει και 'μεις αποκαμωμένοι, αφήνουμε το πορτοκαλί του να μας λούσει.

Τα χέρια μας ενωμένα ακόμα.

Ενωμένα μια ζωή.

Ενωμένα για πάντα.

***********

Ήταν μια πολύ παλιά μου ανάρτηση, ένα όνειρο που τελικά έγινε πραγματικότητα. 

Γράψτε και ΄σεις μια ιστορία του καλοκαιριού.

Πληροφορίες εδώ.

Ιστορίες του καλοκαιριού...

Το καλοκαίρι έφτασε. Και μαζί τους έρχεται και μια έμπνευση πιο χαλαρή, πιο ανέμελη, με κύματα και μυρωδιές, διακοπές και μικρές αποδράσεις. Αφού οι 25 λέξεις θα ξεκινήσουν ξανά το φθινόπωρο, ας γράψουμε Ιστορίες του καλοκαιριού. 

Ιστορίες ξένοιαστες, χαρούμενες ή λυπημένες, κάτω από τον καυτό ήλιο, ιστορίες από αγαπημένους προορισμούς και διακοπές, θύμησες από παλιά καλοκαίρια, νοσταλγικές, από παλιούς ή νέους έρωτες σε μοναχικές παραλίες, καφέδες κάτω από πολύχρωμες ομπρέλες, παρέες δίπλα στο κύμα, μοναξιές βλέποντας το ηλιοβασίλεμα. Ποιήματα, πεζά, φωτογραφικές συλλογές, ότι σας αρέσει.

Όσες συμμέτοχες θέλετε. Αφήστε ένα σχόλιο εδώ μόλις την ετοιμάσετε. Αν δεν έχετε μπλογκ, πολύ ευχαρίστως να σας φιλοξενήσω στο Κείμενο ή στο Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά... 

Σας εύχομαι καλές εμπνεύσεις.

Κόντρα σε νωθρούς, άγριους και φασιστικούς καιρούς δημιουργούμε και προσφέρουμε, όσο και όπως μπορεί ο καθένας μας.

Φιλικά

Μαρία Νικολάου

Ιστορίες ως τώρα

Ήταν οξύς ο ήχος και πονούσε - Ανέσπερη

Καλοκαιρινή ιστορία - αχτίδα

Το καλοκαίρι της γλυκιάς ευτυχίας - Χριστόφορος Τριάντης

Ο Απόηχος Του Καλοκαιριού! - Ελένη Β

Με ένα σακ βουαγιάζ - ANNA Flo

Το Καράβι ; ποιο καράβι ; - Giannis Pit

Απέραντο γαλάζιο - Βασιλική Δραγούνη 

Να γεύομαι το λίγο σου - Ariadni St.

Τα καλοκαίρια που αγάπησα - Αριστέα 

Η χαμένη σαγιονάρα και η αυλαία ενός καλοκαιριού - Μαρία Κανελλάκη

(♪Θαλασσινές♪) Ιστορίες του καλοκαιριού - Woman in Blogs 

Τα καπνά - Memaria

Γεύσεις καλοκαιριού... - Αριστέα

2 Καλοκαιρινές ιστορίες σε 1 - ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ

Η Αλίκη και το Ντροπαλό Φεγγάρι - Αλεξία Αθανασίου

ΑΠΛΕΣ...ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ ... ΙΣΤΟΡΊΕΣ..!!! - Σμαραγδένια
Το περίεργο, αλλά μαγικό καλοκαίρι μου! - Αριστέα
Μελαγχολικός απολογισμός καλοκαιριού - Γλαύκη

Ιστορίες δικές μου

Θα έρθω να σε πάρω να πάμε στην θάλασσα...

Lost in the sun...

Το αιώνιο θέρος της ψυχής μας

Βότσαλα

Θυμάμαι τα καλοκαίρια...

Είναι ο κόσμος που αλλάζει;

 Η πλάνη της θάλασσας,

Αυτά που μας επιστρέφει η θάλασσα

Τάχα μου χρωστάς έναν Αύγουστο

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ ΧΑΪΚΟΥ

ΤΕΛΗ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Δικαίωμα στο τέλος - Α+Τ=love (Παίζοντας με τις λέξεις #8)

Δικαίωμα στο τέλος

Ένα δικαίωμα.

Μια άδεια καταστροφής.

Ένα παλάτι χτισμένο στην καρδιά της Μόρντορ.

Με σύνορα άχρηστα, σαν μια γραμμή μια κιμωλίας.

Και ο ουρανός μαύρος και τρύπιος.

Μα υπαρκτός και επιβλητικός σαν τον φόβο.

Εκεί στην άκρη της πόλης που δεν φτάνει καμία μελωδία.

Εκεί υπάρχει, διατηρείται και αυξάνεται.

Αυτή η τελική απόφαση.

Αυτό το δικαίωμα.

Το πιο δυνατό και το πιο σίγουρο.

Το δικαίωμα στο τέλος.

****

Αυτό που μόλις διαβάσατε ήταν η συμμετοχή μου στο ''Παίζοντας με τις λέξεις #8'' που διοργανώνει η Μαρία από το mytripssonblog. Σας ευχαριστώ όλους όσους με επιλέξατε και με διαβάσατε. Ένα μεγάλο μπράβο και στη Μαρία για την άψογη διοργάνωση.

Προαπαιτούμενες λέξεις ήταν οι εξής: κιμωλία, πόλη, ουρανός, φόβος, παλάτι.

Νικήτρια στέφτηκε η Μαρία Κανελλάκη με το '' Α+Τ=love''.

Απολαύστε την συμμετοχή της.

 Α+Τ=love

Χτύπησε το κουδούνι. Άντε, πάμε έξω στο προαύλιο να παίξουμε. Θα’ρθει κι η μάνα να σου περάσει ζεστό τυρόψωμο απ’ τα κάγκελα. Θα φοράς μπλε ποδιά Λάουρα με λευκό πικεδένιο γιακαδάκι και στην ώρα των καλλιτεχνικών, θα σκαλίσεις μια καρδιά κι ένα βέλος να τη λογχίζει, πάνω στο θρανίο του Τάκη. Στις ράχες των βιβλίων και στα ενδότερα των τετραδίων σου, θα ζωγραφίσεις με το λευκό πάρκερ τον κωδικό πρόσβασης στον πρώτο σου έρωτα: Α+Τ=love. Στην ώρα του Ομήρου θ’ ανατριχιάσεις και δεν θα ξέρεις αν είναι απ’ το διαπεραστικό βλέμμα του Τάκη ή απ’ τον ήχο της κιμωλίας που τρίζει στο μαυροπίνακα. Θα αντιγράψεις πολυσέλιδα κατεβατά απ’ τη Δομή, εκατό δραχμές η δόση, για το χατίρι σου όμως χαλάλι η σπατάλη αυτή, να έχεις ένα εφόδιο στη ζωή σου, στο πάνω ράφι της βιβλιοθήκης, να την ξεσκονίζεις και να την αποστηθίζεις ανελλιπώς. Με την ατυχία που σε δέρνει, ο μαυροπίνακας, η ποδιά Λάουρα και η Δομή, θα αποσυρθούν άμα τη αποφοιτήσει σου. Το σφουγγάρι θα κάνει το τελευταίο του δρομολόγιο πάνω στον πίνακα, σβήνοντας οριστικά τη χρονική αντικατάσταση του «είμαι», μαζί με τα καλλιγραφικά γράμματα της ανήλικης ζωής σου. Ο σχολικός ενεστώτας, έχει γίνει ήδη συντελεσμένος αόριστος.   

Χτύπησε το ξυπνητήρι. Έλα σήκω, άργησες πάλι. Είσαι ήδη κάτοχος ταυτότητας, φορολογικού μητρώου και κάρτας ανεργίας. Ανοίγεις τη σάκα σου και βρίσκεις μόνο κλειδιά, πορτοφόλι και κινητό. Η ανατριχίλα της κιμωλίας έχει φύγει δια παντός απ’ τη ζωή σου, μαζί με τον Τάκη και τα αναπάντεχα μητρικά τυρόψωμα στα διαλείμματα. Στον οικοδομικό ωκεανό της πόλης, σου αντιστοιχεί το γονεϊκό δυάρι στο Κουκάκι, με τη μυρωδιά του τυρόψωμου να έχει ποτίσει τις μελαμίνες της κουζίνας κι ένα μικρό μπαλκονάκι με ξεφτισμένες τέντες και κόκκινα γεράνια. Θα τα ξεδιψάς με το ίδιο τσίγκινο ποτιστήρι που πότιζε ο πατέρας και θα είσαι σίγουρη πως κάθεται ακόμα στην αγαπημένη του φερ-φορζέ, φύλακας άγγελος στα δύσκολα που θα’ρθουν. Στο ελάχιστο μερτικό ουρανού που θα σου αντιστοιχεί, θα βλέπεις το ίδιο φεγγάρι με τον σύγχρονο Τάκη των εφηβικών σου χρόνων. Μεσοτοιχία οι ζωές σας… «Δυο μισοφέγγαρα φτιάχνουν ένα ολόκληρο», θα σου ψιθυρίσει ένα αυγουστιάτικο βράδυ. Θα ενώσετε τα γεράνια και τους φόβους σας και θα στήσετε ένα παλάτι με φτηνά έπιπλα και τεντζερικά, αλλά έντιμα βλέμματα αφοσίωσης και αγάπης.

Στον εξακολουθητικό μέλλοντα της ζωής σου, θα συχνάζεις όλο και πιο συχνά στη σχολική αίθουσα, θα προσπαθείς να ανακαλέσεις τον ήχο της κιμωλίας, τη μυρωδιά των φαγητών και τις στοίβες με τις Μανίνες και τις σούπερ Κατερίνες. Θα ενθουσιαστείς όταν ανακαλύψεις δύο ξεθωριασμένους τόμους της Δομής στο παλιατζίδικο και θα τους ξεφυλλίσεις με αγωνία μήπως κι έχουν ακόμα χαραγμένα τα αρχικά Α+Τ=love στις μέσα σελίδες τους. Θα ξαναγράψεις στο πιο ψηλό σημείο του μαυροπίνακα με καλλιγραφικά γράμματα, τη χρονική αντικατάσταση του «είμαι».

  

«Είμαι – ήμουν - θα είμαι».

«Μάνα – κόρη – σύντροφος και φύλακας άγγελος».

Ένα παιδικό χεράκι θα σε τραβάει να πάτε έξω για παιχνίδι. Θα της μάθεις να ποτίζει τα γεράνια και να εμπιστεύεται τα αυγουστιάτικα φεγγάρια. 

25 λέξεις # 8... Βράβευση

Έφτασε η ώρα που θα βραβεύσουμε τις 25 λέξεις που έκαναν το μυαλό σας να ταξιδέψει και απέδωσαν τα συναισθήματα της φωτογραφίας που σας έδωσα με τον καλύτερο τρόπο.

Tο ολιγόλεκτο που κερδίζει την πρώτη θέση είναι το εξής:

6. Ελένη - Ποιώ - 20 βαθμούς

Εγώ θα σε κοιτώ
απ' του ουρανού
το άνοιγμά
Σεπτή μορφή
Μελάνι θα στάζω
στους δρόμους σου
Εκείνο να συγγράψεις
το βιβλίο
της αγάπης
Αιώνια να σε θέλω.

Συγχαρητήρια λοιπόν στην Ελένη αλλά και ένα μεγάλο μπράβο σε όλους σας για την έμπνευση και την δημιουργία. Θέλοντας να στηρίξω τα Ελληνικά κόμικ η νικήτρια θα παραλάβει το έργο των Θεόδωρου Παπαδόπουλου και Φώτη Παπαστεφάνου ''ΜΙΚΡΕΣ ΖΩΕΣ''.

Για να δούμε ποιος κρύβετε πίσω από κάθε ολιγόλεκτο και τι βαθμούς πήρε.

*****************************

1. Ηλιοκέντητη - 2 βαθμούς 

Μη φοβάσαι.

Προχώρα.

Όσο κι αν μοιάζουν τριγύρω όλα σκοτεινά πάντα θα υπάρχουν κάποιες φωτεινές αχτίδες.

Ο ουρανός είναι εκεί και σε περιμένει να ζήσεις!

***************

2. Ariadni St - 2 βαθμούς 

Δεσμώτης μιας ανίερης ψυχής που ψάχνει σωτηρία . Ο σαμάνος έρχεται, είναι προ των πυλών μιας αλλιώτικης κόλασης. Ακουμπά τα γεμάτα δηλητήριο δεσμά,μα δε λυτρώνει.

***************

3. Woman in blogs - 13 βαθμούς 

Ο ουρανός μόνο μ' απέμεινε.

Ν' απλώνω τη σκέψη, να μπολιάζω τη φαντασία.

Και ο δρόμος.

Για να ελπίζω.

***************

4. Τάσος Κάβουρας - 8 βαθμούς 

Αλγεινό το ταξίδι απόδρασης

στο ομιχλώδες τοπίο.     

Η καλύβα ορμηνεμένη

Μετρά την τυράγνια των περαστικών.        

Άρρωστα κορμιά, αδείπνητα,

αλαφρώνονται αλλότρια.

Ψυχές άδειες προσμένουν γαλήνη !! 

Το γκρίζο της ζωής

αποθηκεύεται προσωρινά...

***************

5. Ινώ - 19 βαθμούς 

Έκτακτη ανακοίνωση!

Λαμπερή κηλίδα άγνωστης προέλευσης, εμφανίστηκε αναπάντεχα στον ουρανό της Μαύρης Πολιτείας, εκπέμποντας αναρίθμητα αστραφτερά μικροσωματίδια χαράς, αισιοδοξίας, γαλήνης…

Παρακαλείσθε εν ονόματι της αγάπης, όπως εκτεθείτε πάραυτα!

***************

6. Ελένη - Ποιώ - 20 βαθμούς 

Εγώ θα σε κοιτώ

απ' του ουρανού

το άνοιγμά

Σεπτή μορφή

Μελάνι θα στάζω

στους δρόμους σου

Εκείνο να συγγράψεις

το βιβλίο

της αγάπης

Αιώνια να σε θέλω.

***************

7. ΣΜΑΡΑΓΔΕΝΙΑ - 2 βαθμούς 

Κομμένες ανάσες στην σκοτεινιά, 

γυρεύουν ένα ξάγναντο.

Ένα μικρό άσπρο σημαδάκι,

να τις τραβήξει από εκεί.

***************

8. Βασιλική Δραγούνη - 12 βαθμούς 

Όταν ο ουρανός οπισθοχώρησε

και τα μάτια επιβεβαίωσαν το διαλυμένο φως

Όταν το έσχατο καταφύγιο έγινε

δυσβάσταχτο φορτίο

Σκοτάδι ακολούθησε, και έπαψα να περιμένω

απ' τους τυφλούς αγγέλους να μεσολαβήσουν.

***************

9. Mary Pertax - 5 βαθμούς 

Σαν πάρεις το στρατί, 

σαν ξεχυθείς, 

αφέσου. Να γίνεις ένα με το Σύμπαν.

Και αφουγκράσου. Η σιωπή,

με τρόπο εκκωφαντικό, 

σου μαρτυρά ευθύς τα μυστικά της.

***************

10. ANNA Flo - 9 βαθμούς 

Κάτω απ' τα ανταριασμένα σύννεφα

που έλεος δεν δείχνουν,

ψυχή, καρδιά συνωμοτούν

τη ζήση να κερδίσουν

ρουφώντας λαίμαργα το φως

που η ελπίδα τους δωρίζει.

***************

11. Katerina Verigka - 7 βαθμούς 

Στις σκοτεινές μου διαδρομές

το σύννεφο κι εγώ.

Να μετράμε πληγές.

Να μην κλείνουν ποτέ.

Όταν κοίταξα ψηλά δίχως φόβο

μ'έλουσε αχτίδα φωτός.

Ακολουθώ το ένστικτο κι όπου βγει!

***************

12. Funky Monkey - 13 βαθμούς 

Σημασία δεν έχει ο προορισμός,

μα ο δρόμος.

Το Ταξίδι.

Και τούτη η επίμονη αχτίδα φωτός.

Λογχίζει τη σκοτεινιά

ατίθαση, αναφαίνεται.

Διδαχή αισιοδοξίας.

Θα πορευτώ ακολουθώντας τη.

Έρχεσαι;

***************

13. Αiris - 5 βαθμούς 

Γοερά θρηνούσε για όσα έχασε,

καθώς τραβούσε μέσα από τις καταιγίδες της ζωής

-Μα δεν ξέρει πως όλα είναι καιρικά ευμετάβλητα;

Αύριο, πες του, ίσως φέξει καλοκαίρι!

***************

14. Katia Markouizou - 7 βαθμούς 

Ήλιε μου.

οι ακτίδες, τα παιδιά σου 

παίζουν ολημερίς με τα σύννεφα,

στήνουν με λαϊκά όργανα κινησιογραφίες,

και αποκαλύπτουν αλήθειες

στην μελαχρινή σάρκα

τούτης της γης!!!

***************

15. maria mytripsonblog - 16 βαθμούς 

Για αχτίδες λεπίδες που νέφη θα σκίζουν,

μιλούσε ο χρησμός, 

Χωρίς οδύνες, θα γεννιέται φως.

Έτσι έλεγε...

Στα χνάρια που αφήνω φεύγοντας 

ορκίζομαι

***************

16. Μαριάντζελα Ψωμαδέλλη - 2 βαθμούς 

Το δρόμο έντυσες με φως για να σε συναντήσω. 

Όλα γύρω σκορπούν μια απροσδόκητη γαλήνη συνωμοτώντας τη μετάβασή μου κοντά σου.

Σκαρφαλώνω στην αόρατη σκάλα και αφήνομαι στα χέρια σου.  

***************

17. Τσικουράκη Κατερίνα - 2 βαθμούς 

Η καταχνιά έχει τους βαθμούς της

η άκρη του θεού ή

η μέση του πουθενά

είναι ένα πολύ συγκεκριμένο σημείο

που λούζουν οι ηλιαχτίδες του ήλιου

το ορίζουν

Το σημείο ΣΟΥ

***************

18. Μαρία Κανελλάκη - 16 βαθμούς 

Κυβερνοπολιτικός: «Η ανάπτυξη εκτινάσσεται στα ύψη».

Αντιπολιτευτικός: «Απλά κάνει τραμπολίνο».

Επιστήμονας: «Ένα είδος Φάτα Μοργκάνα».

Μετεωρολόγος: «Απλά θα βρέξει».

Ερωτευμένος: «Σάλτο-μορτάλε στην αγκαλιά της!»

Συννεφόσπιτο: «Κλείσε το πορτατίφ, μαζεύονται άνθρωποι»...

***************

19. Eleni Flogera - 3 βαθμούς 
Πιάσε μια ηλιαχτίδα
να αναρριχηθούμε στο ξέφωτο
του μολυβένιου ουρανού
φιγούρες αέναα αιωρούμενες
στο κυνήγι των ονείρων μας.

***************

20. Μαριάννα Ονοιρόκοσμος - 16 βαθμούς 
Οι όμορφες μέρες δεν έχουν ανάγκη τον ήλιο
να λάμψουν.
Μιας χαραμάδας φως και δες τριγύρω,
όλα αστράφτουν.
Θα βρεις το δρόμο σου.

***************

21. Μαρίνα - 5 βαθμούς 
Γκρίζα σύννεφα υφαίνουν μολυβένιο ουρανό
τον ήλιο κρύβουν, κρύβουν τ' αστέρια
κρύβουν το δρόμο που περπατώ...
το βλέμμα υψώνω  στ' ουρανού τα σταυροδρόμια
αναζητώντας μια αχτίδα μη χαθώ.

****************************

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους σας που στηρίξατε την προσπάθειά μου και μου εμπιστευτήκατε τα διαμάντια σας.

To 25 λέξεις #9 θα είναι μαζί σας ξανά το φθινόπωρο.

Ως τότε μην ξεχνάτε...

Κόντρα σε νωθρούς, άσχημους και φασιστικούς καιρούς δημιουργούμε, όπως και όσο μπορεί ο καθένας.

Φιλικά
Μαρία Νικολάου

Βιβλιοθήκη (Δωμάτιο 104 - Δημήτριος Αλεξόπουλος)

Η βιβλιοθήκη του κειμένου έχει την τιμή να σας παρουσιάσει το βιβλίο του Δημήτρη Αλεξόπουλου ''Δωμάτιο 104''.

"Ξεπερνώντας τα σύνορα της λογικής, όπου ο ψυχικός μας κόσμος έχει το πάνω χέρι και το μυαλό δεν έχει καμία εξουσία πάνω στο σώμα. Σιωπά... " 

Ο έρωτας που γεννήθηκε ανάμεσα στον Πάρη και τη Μαρίνα, έχει αποκτήσει τόσο πάθος που δεν μπορούν πια να τον ελέγξουν. Γράφει κάπου ο συγγραφέας: 

«Η αγάπη δεν βλέπει λεπτομέρειες και δεν μπαίνει σε καλούπια. Ούτε σε ζωτικά όργανα και αίματα. Η αγάπη είναι συναίσθημα. Είναι αναζωογόνηση και ευτυχία».

Και συνεχίζει:

« ....Την αγάπη δεν την επιδιώκεις. Δεν είναι κάτι υλιστικό, χειροπιαστό. Έρχεται και σε κυριεύει. Η αγάπη είναι το πιο δυνατό συναίσθημα που γεννάει και καλλιεργεί την ευτυχία, την καλοσύνη και τη γαλήνη μέσα μας. Εισβάλλει αναπάντεχα, όπως ένας σπόρος που καλλιεργείται και ωριμάζει μέσα στη μήτρα της ψυχής μας».

Χωρίς να το επιδιώξουν, λοιπόν, βιώνουν μια σχέση αξιοζήλευτη και απόλυτη, που κατάφερε να τους οδηγήσει από τη Σαντορίνη στην Αθήνα και από εκεί στο Παρίσι, όπου υποχρεωτικά ζουν απομονωμένοι από τον οικογενειακό τους κύκλο, με διάφορες προφάσεις. Ο λόγος όμως, που τους απομάκρυνε, αν και σοβαρός για κείνους, καμία σχέση δεν έχει με το πραγματικά σατανικό παιχνίδι που τους έχει παίξει η μοίρα.

Ένα τρομαχτικό μυστικό τους αποκαλύπτεται εντελώς τυχαία, που τους έστρεψε ενάντια ακόμα και στην ίδια την ύπαρξή τους. Η ψυχή τους στιγματίζεται ανεπανόρθωτα, το μυαλό θολώνει. Στη ζωή τους μπαίνει ο θάνατος, το έγκλημα, ο παραλογισμός. Το γλυκό πάθος του έρωτά τους, μετατρέπεται σε κόλαση, καθώς η ψυχή τους παλεύει να βρει σανίδα σωτηρίας. Το μυαλό παύει πλέον να λειτουργεί και ο αυθορμητισμός κυριεύει τις πράξεις τους, με όποιο τίμημα κι αν είναι αυτό. Μυστήριο, τραγική ειρωνεία και ανισορροπίες, κυριαρχούν από τη στιγμή της αποκάλυψης, μέχρι την κορυφαία ανατροπή στις τελευταίες γραμμές, εκεί που κλείνεις το βιβλίο και λες "απίστευτο"!!

Ο αναγνώστης μπορεί εύκολα να διακρίνει μέσα στην ιστορία, στοιχεία μιας αρχαίας τραγωδίας. Η Ειμαρμένη, η αναπότρεπτη μοίρα, το πεπρωμένο, είναι αυτό που προδιαγράφει και επηρεάζει ολόκληρη τη ζωή των θνητών ανθρώπων. Η τραγικότερη φιγούρα όλων, ο Πάρης. Επωμίζεται όλη την ευθύνη των πράξεών του, με ό,τι μπορεί να συνεπάγεται αυτό, στις πράξεις του και στον ψυχικό του κόσμο.

Στο «Δωμάτιο 104» κυριαρχούν οι έντονες περιγραφές και οι ζωντανές εικόνες, καθώς ο ανυπέρβατος ρομαντισμός και ο ερωτισμός, αλλά και ο ανισόρροπος ψυχισμός, αποτυπώνονται με μαεστρία. Είναι καταφανές, ότι ο Δημήτρης έχει μια ιδιαίτερη ικανότητα να ασχολείται, να αναλύει και να καταγράφει τον εσώτερο, ψυχολογικό κόσμο των ηρώων του, τους οποίους ακολουθεί με κάθε λεπτομέρεια από την αρχή μέχρι το τέλος του βιβλίου. Για δε τις ιδιαίτερες ψυχολογικές αντιδράσεις των ηρώων του, όπου απαιτείται, συζητά το θέμα με ειδικό, για να είναι όσο το δυνατό πιο πιστός στην πραγματικότητα. Αυτό όμως που δίνει μια επί πλέον ιδιαιτερότητα στα μυθιστορήματά του, είναι ότι το τέλος δεν έρχεται με το κλείσιμο του οπισθόφυλλου. Με εξαιρετική μαεστρία, βάζει τον αναγνώστη να συνεχίζει να ζει μέσα στις σελίδες του βιβλίου, ίσως και για μέρες, μέχρι να συνειδητοποιήσει τι ακριβώς βίωσε μαζί με τους ήρωες. 

Το ύφος της γραφής του γλαφυρό, ενίοτε λυρικό και πολύ χαρακτηριστικό, με ιδιαίτερα εμπλουτισμένο λεξιλόγιο. Έχει ήδη δώσει μια ιδιαίτερη σφραγίδα αναγνώρισης στη «γραφή Αλεξόπουλου»!

Μαρία Κλεάνθους Κουζαπά / Εκδόσεις Ανώνυμο

Βιογραφικό σημείωμα:

Ο Δημήτριος Αλεξόπουλος, γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1981 στην Αθήνα. Η αγάπη του για τα βιβλία και τη λογοτεχνία γεννήθηκε στην ηλικία των δώδεκα ετών, όταν άρχισε να γράφει το πρώτο του βιβλίο σε μια παλαιά γραφομηχανή τού παππού του. Έγραφε καθαρά για προσωπική ευχαρίστηση, μιας και ήταν το μεγάλο του πάθος από πολύ μικρή ηλικία. 

Βραβευμένος συγγραφέας από την Πανελλήνια ένωση λογοτεχνών, όπως και από άλλους συλλόγους και λογοτεχνικές ομάδες με έργα που διακρίθηκαν και δημοσιεύτηκαν σε βιβλία και ποιητικές συλλογές. Ενδεικτικά να αναφέρουμε την παγκόσμια διάκριση της ποιητικής του συλλογής. Επίσης, ο Δημήτριος είναι αρθρογράφος σε εφημερίδες και περιοδικά.

Σπούδασε οδοντοτεχνίτης στην Αθήνα και ασχολήθηκε αρκετά χρόνια σε αυτό τον τομέα. Έπειτα, το ενδιαφέρον του άρχισε να στρέφεται στην τέχνη της πώλησης και ακολούθησε την πορεία του στον τομέα του real estate / κτηματομεσιτικών υπηρεσιών, σε Ελλάδα και Κύπρο.

Ο Δημήτριος δεν σταμάτησε ποτέ να γράφει, καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του. Το "μικρόβιο" της συγγραφής ολοένα και τον έτρωγε μέσα του, μέχρις ότου, το 2013 όπου και αποφάσισε να προωθήσει το πρώτο του βιβλίο, με τίτλο «Το Πορτρέτο Της Εύας». Ο εκδοτικός οίκος που το ανέλαβε, απάντησε αυτοστιγμεί θετικά ως προς την έκδοσή του, οπότε και κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2013 αποσπώντας άριστες κριτικές σε Ελλάδα και Κύπρο.

Με την δεύτερη συγγραφική του απόπειρα μόλις, ο Δημήτρης, με το ανέκδοτο φιλοσοφικό-κοινωνικό βιβλίο του: "Ο Διάλογος του Μονολόγου", βραβεύτηκε από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών τον Φεβρουάριο του 2015, όπως και από ακόμα δύο λογοτεχνικές διαδικτυακές ομάδες. "Ο διάλογος του μονολόγου" είναι ο πρώτος τόμος μιας συλλογής λογοτεχνημάτων που ετοιμάζει ο συγγραφέας και πραγματεύεται την εσωτερική σύγκρουση και μια αστείρευτη μάχη με το "εγώ" μέσα από κοινωνικές διαφορές και φιλοσοφικές αναζητήσεις, με απροσδόκητη έκβαση.

"Το Δωμάτιο 104", είναι ένα ακόμα απροσδόκητο και γεμάτο ανατροπές λογοτεχνικό μυθιστόρημα, όπου κέρδισε και μάγεψε με την γραφή και την πλοκή του, και πάλι τους αναγνώστες.

«Η λεμονιά» απέσπασε άριστες κριτικές και Πανελλήνιο βραβείο Λογοτεχνίας, από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών.

Εργογραφία Ανέκδοτων έργων: «η λεμονιά» (δεύτερος τόμος από την συλλογή λογοτεχνημάτων), «Ο Θεός δεν χαμογέλασε ποτέ» (Τρίτος τόμος από την λογοτεχνηκή συλλογή), «Όταν» ποίημα, «Κουκλοθέατρο» μυθιστόρημα, «Αίμα για την Αγάπη» μυθιστόρημα, «Βίος Βραχύς» ποιητική συλλογή, «Τα παραμύθια του Κυρ’ Μίμη» ένα εξαιρετικό βιβλίο για παιδιά με βαθύτατα νοήματα και έξυπνες αλληγορίες μέσα από παιδικά παραμύθια, όπως επίσης και το στοχαστικό δοκίμιο «B for Βλάκας» όπου αποσπάσματα του βιβλίου διακρίθηκαν σε λογοτεχνικούς διαγωνισμόυς.

****************

Μπορείτε να παρουσιάσετε και εσείς το βιβλίο σας (ηλεκτρονικό ή έντυπο) στην βιβλιοθήκη του Κειμένου.

Στείλτε μια παρουσίασή του, ένα σύντομο βιογραφικό και μια φωτογραφία εξωφύλλου στο email asmhnio@gmail.com.

********

Μη ξεχνάτε πως οι 25 λέξεις περιμένουν να τις επιλέξετε μέχρι αύριο το βράδυ.

25 λέξεις # 8 - Παρουσίαση

Σας έδωσα 25 λέξεις να ξεδιπλώσετε αυτό που αισθάνεστε.

Μια εικόνα σας προέτρεψε.

Με λίγα λόγια, με λίγες αράδες το μυαλό σας ταξίδεψε...

Έχουμε λοιπόν 21 συμμετοχές.

Σας θερμοευχαριστώ για την συμμετοχή.

Ιδού οι 25 λέξεις σας 

σε τυχαία σειρά...

*****************************

1

Μη φοβάσαι.

Προχώρα.

Όσο κι αν μοιάζουν τριγύρω όλα σκοτεινά πάντα θα υπάρχουν κάποιες φωτεινές αχτίδες.

Ο ουρανός είναι εκεί και σε περιμένει να ζήσεις!

***************

2

Δεσμώτης μιας ανίερης ψυχής που ψάχνει σωτηρία . Ο σαμάνος έρχεται, είναι προ των πυλών μιας αλλιώτικης κόλασης. Ακουμπά τα γεμάτα δηλητήριο δεσμά,μα δε λυτρώνει.

***************

3

Ο ουρανός μόνο μ' απέμεινε.

Ν' απλώνω τη σκέψη, να μπολιάζω τη φαντασία.

Και ο δρόμος.

Για να ελπίζω.

***************

4

Αλγεινό το ταξίδι απόδρασης

στο ομιχλώδες τοπίο.     

Η καλύβα ορμηνεμένη

Μετρά την τυράγνια των περαστικών.        

Άρρωστα κορμιά, αδείπνητα,

αλαφρώνονται αλλότρια.

Ψυχές άδειες προσμένουν γαλήνη !! 

Το γκρίζο της ζωής

αποθηκεύεται προσωρινά...

***************

5

Έκτακτη ανακοίνωση!

Λαμπερή κηλίδα άγνωστης προέλευσης, εμφανίστηκε αναπάντεχα στον ουρανό της Μαύρης Πολιτείας, εκπέμποντας αναρίθμητα αστραφτερά μικροσωματίδια χαράς, αισιοδοξίας, γαλήνης…

Παρακαλείσθε εν ονόματι της αγάπης, όπως εκτεθείτε πάραυτα!

***************

6

Εγώ θα σε κοιτώ

απ' του ουρανού

το άνοιγμά

Σεπτή μορφή

Μελάνι θα στάζω

στους δρόμους σου

Εκείνο να συγγράψεις

το βιβλίο

της αγάπης

Αιώνια να σε θέλω

***************

7

Κομμένες ανάσες στην σκοτεινιά, 

γυρεύουν ένα ξάγναντο.

Ένα μικρό άσπρο σημαδάκι,

να τις τραβήξει από εκεί.

***************

8

Όταν ο ουρανός οπισθοχώρησε

και τα μάτια επιβεβαίωσαν το διαλυμένο φως

Όταν το έσχατο καταφύγιο έγινε

δυσβάσταχτο φορτίο

Σκοτάδι ακολούθησε, και έπαψα να περιμένω

απ' τους τυφλούς αγγέλους να μεσολαβήσουν.

***************

9

Σαν πάρεις το στρατί, 

σαν ξεχυθείς, 

αφέσου. Να γίνεις ένα με το Σύμπαν.

Και αφουγκράσου. Η σιωπή,

με τρόπο εκκωφαντικό, 

σου μαρτυρά ευθύς τα μυστικά της.

***************

10

Κάτω απ' τα ανταριασμένα σύννεφα

που έλεος δεν δείχνουν,

ψυχή, καρδιά συνωμοτούν

τη ζήση να κερδίσουν

ρουφώντας λαίμαργα το φως

που η ελπίδα τους δωρίζει.

***************

11

Στις σκοτεινές μου διαδρομές

το σύννεφο κι εγώ.

Να μετράμε πληγές.

Να μην κλείνουν ποτέ.

Όταν κοίταξα ψηλά δίχως φόβο

μ'έλουσε αχτίδα φωτός.

Ακολουθώ το ένστικτο κι όπου βγει!

***************

12

Σημασία δεν έχει ο προορισμός,

μα ο δρόμος.

Το Ταξίδι.

Και τούτη η επίμονη αχτίδα φωτός.

Λογχίζει τη σκοτεινιά

ατίθαση, αναφαίνεται.

Διδαχή αισιοδοξίας.

Θα πορευτώ ακολουθώντας τη.

Έρχεσαι;

***************

13

Γοερά θρηνούσε για όσα έχασε,

καθώς τραβούσε μέσα από τις καταιγίδες της ζωής

-Μα δεν ξέρει πως όλα είναι καιρικά ευμετάβλητα;

Αύριο, πες του, ίσως φέξει καλοκαίρι!

***************

14

Ήλιε μου.

οι ακτίδες, τα παιδιά σου 

παίζουν ολημερίς με τα σύννεφα,

στήνουν με λαϊκά όργανα κινησιογραφίες,

και αποκαλύπτουν αλήθειες

στην μελαχρινή σάρκα

τούτης της γης!!!

***************

15

Για αχτίδες λεπίδες που νέφη θα σκίζουν,

μιλούσε ο χρησμός, 

Χωρίς οδύνες, θα γεννιέται φως.

Έτσι έλεγε...

Στα χνάρια που αφήνω φεύγοντας 

ορκίζομαι

***************

16

Το δρόμο έντυσες με φως για να σε συναντήσω. 

Όλα γύρω σκορπούν μια απροσδόκητη γαλήνη συνωμοτώντας τη μετάβασή μου κοντά σου.

Σκαρφαλώνω στην αόρατη σκάλα και αφήνομαι στα χέρια σου.  

***************

17

Η καταχνιά έχει τους βαθμούς της

η άκρη του θεού ή

η μέση του πουθενά

είναι ένα πολύ συγκεκριμένο σημείο

που λούζουν οι ηλιαχτίδες του ήλιου

το ορίζουν

Το σημείο ΣΟΥ

***************

18

Κυβερνοπολιτικός: «Η ανάπτυξη εκτινάσσεται στα ύψη».

Αντιπολιτευτικός: «Απλά κάνει τραμπολίνο».

Επιστήμονας: «Ένα είδος Φάτα Μοργκάνα».

Μετεωρολόγος: «Απλά θα βρέξει».

Ερωτευμένος: «Σάλτο-μορτάλε στην αγκαλιά της!»

Συννεφόσπιτο: «Κλείσε το πορτατίφ, μαζεύονται άνθρωποι»...

***************

19
Πιάσε μια ηλιαχτίδα
να αναρριχηθούμε στο ξέφωτο
του μολυβένιου ουρανού
φιγούρες αέναα αιωρούμενες
στο κυνήγι των ονείρων μας.

***************

20
Οι όμορφες μέρες δεν έχουν ανάγκη τον ήλιο
να λάμψουν.
Μιας χαραμάδας φως και δες τριγύρω,
όλα αστράφτουν.
Θα βρεις το δρόμο σου.

***************

21
Γκρίζα σύννεφα υφαίνουν μολυβένιο ουρανό
τον ήλιο κρύβουν, κρύβουν τ' αστέρια
κρύβουν το δρόμο που περπατώ...
το βλέμμα υψώνω  στ' ουρανού τα σταυροδρόμια
αναζητώντας μια αχτίδα μη χαθώ.

****************************

Όροι και τρόπος ψηφοφορίας

Παρακαλώ διαβάστε και ακολουθήστε τους προς αποφυγή παρεξηγήσεων.

• Μπορείτε να βαθμολογείτε σχολιάζοντας σε αυτή την ανάρτηση μέχρι την Κυριακή 29/5 στις 8 το απόγευμα.
• Ψηφίζετε υποχρεωτικά πέντε (5) ολιγόλεκτα. Τρεις (3) βαθμούς για αυτό που σας άρεσε περισσότερο, δυο (2) το επόμενο και από έναν (1) βαθμό για τις τρεις υπολειπόμενες επιλογές.
• Θα λαμβάνονται υπόψη τα σχόλια που προέρχονται από τους 21 συμμετέχοντες του συγκεκριμένου διαγωνισμού και από τους φίλους του ιστολογίου. Μετά από τόσα χρόνια γνωριζόμαστε και μπορώ να ορίσω ποιοι είναι οι φίλοι.
• Δεν θα λαμβάνονται υπόψη τα σχόλια που προέρχονται από πρωτοεμφανιζόμενους, άγνωστους, ανώνυμους προς εμένα και όσους που το προφίλ τους δε φαίνεται ενεργό. Φυσικά μπορούν να εκφράζουν την προτίμησή τους, αλλά οι ψήφοι τους δεν θα καταμετρούνται. Είναι ανούσιο να φέρνουμε συγγενείς και φίλους να μας ψηφίσουν. Διαγωνιζόμαστε για την συμμετοχή και την δημιουργία και όχι για την πρωτιά.
• Αυτοί οι φίλοι που συμμετέχουν και δεν έχουν λογαριασμό στο google, επειδή δεν θα τους επιτρέπει ο blogger να ψηφίσουν ως ανώνυμοι χρήστες, μπορούν να στέλνουν σε μένα με email την βαθμολογία τους και εγώ με την σειρά μου θα την αναρτώ για λογαριασμό τους.
• Εννοείται ότι αυτοί που έχουν στείλει ολιγόλεκτο δεν ψηφίζουν την δική τους συμμετοχή.
• Την Δευτέρα 30/4 αθροίζοντας τους βαθμούς, θα σας ανακηρύσσω τον νικητή.
• Σε περίπτωση ισοψηφίας την πρώτη θέση θα την λαμβάνει το ολιγόλεκτο με τις περισσότερες προτιμήσεις.
• Ο νικητής θα παραλάβει δώρο το οποίο θα επιλεγεί ανά περίσταση.

Ξεκινάτε λοιπόν να ψηφίζετε τις αγαπημένες σας συμμετοχές.

Κόντρα στους νωθρούς, άγριους και φασιστικούς καιρούς δημιουργούμε, όσο και όπως μπορεί ο καθένας μας.

Καλή επιτυχία σε όλους.

Η στιγμή σας με ένα ποίημα - Θηρίο (maria mytripsonblog)

Η απόφαση έπεσε σαν τη νύχτα.

Πύκνωνε έξω το σκοτάδι,

στέρευε μέσα της το φως.

Τις σάρκες της με μανία ξέσχιζε 

και βορά στα αστέρια τις πετούσε.

Σπαρακτικά ούρλιαζε 

στον αφέγγαρο ουρανό.

Πολύ πονούσε η αλλαγή.

Κι όλη νύχτα άλλαζε...

Το χάραμα ήταν έτοιμη.

Αλαφιασμένη η αυγή,

για πάντα την προσπέρασε.

Κι έτσι αποκομμένη,

φυλακισμένη στο έρεβος,

θηρίο έγινε.

Βρυχήθηκε δυνατά

κι όταν έσπασε ο καθρέπτης

φόρεσε τη μάσκα της 

και βγήκε για κυνήγι.

***

Ήταν η στιγμή της Μαρίας με ένα ποίημα.

Στείλτε και τη δική σας στιγμή.

συμμετοχές - πληροφορίες

***

Μη ξεχνάτε πως οι 25 λέξεις περιμένουν τις συμμετοχές σας και ο Διαγωνισμός Φωτογραφίζειν τις φωτογραφίες σας.

Κόντρα σε νωθρούς, άγριους και φασιστικούς καιρούς δημιουργούμε, όσο και όπως μπορεί ο καθένας μας.

Φιλικά

Μαρία Νικολάου