Απόμαχος - Βαρβάρα Κατσιάνου (Λόγια της πλώρης)

Απόκαμες και έγειρες

στου μπαλκονιού τον ίσκιο.

Με σκέψεις φτεροπόδαρες

μπάρκαρες στ΄αετήσιο

στο πέρα το ταξίδι σου

έτσι όπως έκανες παλιά.

Γεμάτη,πλούσια η ζωή σου

και έλλειψη καμμιά.

Ύπνος βαθύς στα βλέφαρα

όνειρα ζωγραφίζει

και μονοπάτια αφέγγαρα

η θύμηση εγκλωβίζει.

Μόνο θάλασσα και ουρανός

στο μάτι του κυκλώνα

να παραδέρνει στεναγμός

ανταριασμένη εικόνα.

Σκληρή η ζωή εσμίλεψαν

την όψη σου τυφώνες

σαν σ΄έλουζαν τα κύματα

και άγριοι μουσώνες.

Τώρα στ΄αραξοβόλι σου

σου λείπουνε τα μπάρκα

και απ΄το ακρογιάλι σου

σεργιάνι σου και τσάρκα

αναπολείς ωκεανούς

που γέρασες μαζί τους

ωκεανούς και ουρανούς 

και τ΄αλμυρό κρασί τους.

*******

Ήταν η συμμετοχή της Βαρβάρας Κατσιάνου για το δρώμενο ''Λόγια της πλώρης''.

Μπορείτε να συμμετέχετε και 'σεις μέχρι 30/9.

*****

Ευχαριστώ όλους σας για τις συμμετοχές σας.

Έχουν μαζευτεί πραγματικά διαμάντια!

Συμμετοχές δικές μου

Τα καράβια...

Καρτ Ποστάλ #14

Ο δρόμος του ήλιου.

Τέλη Αυγούστου.

Λαθρεπιβάτης του Σεπτέμβρη.

Συμμετοχές ως τώρα

Under the sea... - LitsArt

Ο βυθός - Κική Κωνσταντίνου

Δαρμένη θάλασσα - Γεωργία Βασιλείου

Μεσοπέλαγα - Memaria

Άγνωστες θάλασσες - Βασιλική Δραγούνη

Το παράπονο της θάλασσας - Σμαραγδένια

Το ταξίδι - Χρήστος Θ. Παπαγεωργίου

Paperweight / Summer stone - Mia

Της θάλασσας οι θησαυροί - Memaria

Δυο άμυαλα κοχύλια - Ελένη Φλογερά

Μόμπιλε από κοχύλια - LitsArt

Γαλάζιο χρώμα - Χριστόφορος Τριάντης

Ηλιοβασίλεμα σε φουρτουνιασμένη θάλασσα - Mia 

Πρώτη Σεπτέμβρη θα’ναι… - marilenaspotofart

Το σεντούκι μύρισε αλμύρα - ANNA Flo

Στου λιμανιού την άκρη - Φωτεινή Κ. Χατζηευστρατίου 

Γεύση και άρωμα - Στέλλα Πετρίδου

Η Μάρω - Woman in Blogs 

Απόμαχος - Βαρβάρα Κατσιάνου

Γεύση και άρωμα - Στέλλα Πετρίδου (Λόγια της πλώρης)

Όμορφη μέρα, του φθινοπώρου, πρωινή.

Ατένιζε ο ήλιος στ’ ανοιχτά της

κι η θάλασσα, καθρέφτης του,

τη λάμψη του μεθούσε.

Ο ουρανός απέραντος, καθάριος, γαλανός.

Με ένα αγέρι δροσερός,

σαν χάδι αγκάλιαζε τις φυλλωσιές

των δέντρων και γελούσε.

Και μες στα όμορφα, μιαν ομορφιά κι εσύ.

Νότα αυγουστιάτικης αυγής,

σαν πρόβαλες από μακριά

στα ολόλευκα ντυμένη.

Άρωμα γνώριμο, ζεστού καλοκαιριού,

μιας θάλασσας απέραντης αλμύρα,

που ’ταν ολάκερη θαρρώ

επάνω σου αφημένη.

Κι ορμητικά κυμάτιζαν γαλάζιο φως

οι κόρες των ματιών σου, φλογερές

σαν έπεφταν στο πέλαγο,

που αδούλωτα θωρούσαν.

Κι ο ήλιος χτένιζε τα μαύρα σου μαλλιά,

που ανέμιζαν σαν ζήλευαν της θάλασσας

το κύμα και χρυσαφένια ντύνονταν

χαρούμενα εμπρός του.

Μα βλέμμα είχες παγερό, θλιμμένο και νωθρό.

Γεύση χειμώνα άπλωνε, ατέλειωτη

η σιωπή σου, πέρα ως πέρα μακρινή

και ξένη και πικρή.

Τη σκέψη σου σαν άνεμος με δύναμη σκορπούσε

στο δαντελένιο θαλασσί, σ’ εκείνο

που θωρούσε με νοσταλγία περισσή

ζητώντας μια στιγμή.

Και ίδιο αίνιγμα βαθύσκιωτο εσύ,

καλοκαίρι ζεστό και χειμώνας βαρύς,

νύχτα και μέρα και ήλιος και βροχή,

όλα εσύ, μόνο εσύ.

Κι ακόμα εδώ τη σκέψη να ορίζεις,

σε ίδια εικόνα του μυαλού δοσμένη,

στο ξύπνημα μιας χαραυγής,

φέρνοντας άρωμα καλοκαιριού, μα γεύση από χειμώνα…

Από την ποιητική συλλογή «Μίλα μου γι’ αγάπη», εκδόσεις «άλφα πι»

*******

Ήταν η συμμετοχή της Στέλλας Πετρίδου για το δρώμενο ''Λόγια της πλώρης''.

Μπορείτε να συμμετέχετε και 'σεις μέχρι 30/9.

Η στιγμή σας με ένα ποίημα - Ρωγμές (Ελευθερία Κ.Σ.)

Γυρεύω ένα μονάχα

άγγιγμα

ζεστής και διεισδυτικής

ακτίνας Ηλίου

να εισχωρήσει

σε βάθη και ρωγμές

που ανοίχτηκαν

σε παρελθόντες χρόνους...

να γεμίσει κενά

της τρυφερής

όσο και ανύποπτης

πρώτης μου διαδρομής...

να φωτίσει 

σκοτάδια του νου,

να φέρει γλυκασμό

ανάδυση,διαφυγή

και πέταγμα

από υπόγεια ανήλια...

***

Ήταν η στιγμή της Ελευθερίας με ένα ποίημα.

Στείλτε και τη δική σας στιγμή.

συμμετοχές - πληροφορίες

Στου λιμανιού την άκρη - Φωτεινή Κ. Χατζηευστρατίου (Λόγια της πλώρης)

Τους παρατήρησα να κάθονται συζητώντας και πίνοντας στο καφενεδάκι στην άκρη του λιμανιού της Ίου - αυτό που οι ντόπιοι αποκαλούν Γυαλό - και νόμιζα ότι κάποιος γύρισε video clip για το remake του τραγουδιού του Μάνου Λοΐζου. 

«Έχω ένα καφενέ

που ακούει όλο τα ίδια

για μπάρκα και ταξίδια

αυτών που μένουνε

και περιμένουνε» *

Μιλούσαν για μπάρκα και ταξίδια, για σκαριά και ανεμολόγια. Χωρίς να ακούσω λεπτομέρειες απ' όσα λέγανε, αλλά από την παραίτηση που διέκρινα στο βλέμμα τους, κατάλαβα ότι δεν ήταν απ' αυτούς "που φεύγουνε και επιστρέφουνε". Αυτοί που φεύγουνε και επιστρέφουνε, έχουν ίσως κουρασμένο βλέμμα, αλλά και μια αχνή σπίθα, αυτή της προσμονής για το επόμενο μπάρκο. 

Ήταν αυτοί "που μένουνε και περιμένουνε". Δεν ξέρω τί, ποιόν, γιατί. Προσπαθώ να μαντέψω...

Τους γιούς, τους ανιψιούς, τους νεότερους φίλους που μπαρκάρουν ακόμα, να γυρίσουν και να τους διηγηθούν ιστορίες για τα θεριά και τους ανθρώπους της θάλασσας που μόνο οι ναυτικοί ξέρουν να πλάθουν στην ακυβέρνητη φαντασία τους;

Τα γέρικα σκαριά με τα οποία κάποτε ταξίδεψαν και πολλές φορές κινδύνευσαν να γίνουν το υγρό φέρετρο τους, μα τα αγαπούν ακόμη και τα ονειρεύονται σε ύπνους τρικυμιασμένους σαν το πέλαγος; 

Τα μελτέμια και τις σοροκάδες να κοπάσουν για να πάψει ο αέρας να σφυρίζει στα αυτιά τους αυτά που θέλουν να ξεχάσουν, τα όσα ανομολόγητα έκαναν σε λιμάνια ξένα;

Το πλοίο της γραμμής να 'ρθει και να μαζεύσει αυτό το αταίριαστο σμάρι ανθρώπων που γλώσσες αλλότριες μιλά και λυμαίνεται τα ακρογιάλια τους και φιλά με χείλη ποτισμένα αλκοόλ την εικόνα της δικιάς τους Παναγίας μέσα στα άσπιλα ξωκλήσια τους;

Μιαν άγκυρα χαλύβδινη με αλυσίδα μακρυά και ασήκωτη, να εμφανιστεί από το πουθενά και να τους δέσει τον νου σε αγκυροβόλιο απάνεμο, να μην μπορεί να γυρίζει στα παλιά;

Το σινιάλο από το ελεήμων φως ενός αγέρωχου φάρου, να τους οδηγήσει επιτέλους εκεί που φοβήθηκαν να πλεύσουν; 

Ή παλι, περιμενούν απλά το γλυκοχάραμα να έρθει και να φέρει μαζί με τον αλιγενή αιγαιοπελαγίτη ήλιο, τα νιάτα τους που χάθηκαν; 

* Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος

   Μουσική: Μάνος Λοΐζος

   1η ερμηνεία: Γιώργος Νταλάρας

*******

Ήταν η συμμετοχή της Φωτεινής Κ. Χατζηευστρατίου για το δρώμενο ''Λόγια της πλώρης''.

Μπορείτε να συμμετέχετε και 'σεις.

Γαλάζιο χρώμα - Χριστόφορος Τριάντης (Λόγια της πλώρης)

Οι ποιητές αρνήθηκαν τις λέξεις

(δεν έχουν πια καμία σημασία).

Τα σώματά τους γέρασαν κι αυτά,

μαζί με τις καρδιές των πελαργών.

Στα όνειρά τους δεν έρχεται το φως,

μόνο πίκρες σαν αναθέματα.

Ασταμάτητα οι Ώρες

κλωθογυρνούν την οικουμένη,

ροκανίζοντας τη μουσική

από σύννεφα και δέντρα.

Τα παράθυρα

βούλιαξαν στη λάσπη,

σαν τάφοι μοιάζουν,

δίχως σταυρούς  και δάκρυα.

Αλλά το χρώμα της θάλασσας

είναι γαλάζιο ,

περιμένει – μυστικά - το θαύμα,

να γίνει ψωμί ,

να χορτάσει την πείνα των αθώων.  

*******

Ήταν η συμμετοχή του Χριστόφορου Τριάντη για το δρώμενο ''Λόγια της πλώρης''.

Μπορείτε να συμμετέχετε και 'σεις.

Τέλη Αυγούστου.

Υπάρχει αυτό στο τέλος του καλοκαιριού,

που η υγρασία του πρωινού δυσάρεστη είναι στο δέρμα.

Μυρωδιά ανυπόφορη σε πάει πίσω, 

αυτόματα σε άλλες αδιέξοδους.

Θυμίζει σχολική αρχή, αναγκαστική προσγίωση, καθίζηση.

Οι τελευταίες στιγμές που οι γρίλιες κλείνουν.

Τα χρώματα τ΄ουρανού πιο έντονα.

Θαρρείς παλεύει το μπλε πριν έρθει το γκρίζο.

Λίγοι οι τυχεροί, 

λίγοι αυτοί που έχουν περιθώριο για λίγο ακόμα ψέμα.

Πουλιά αναποφάσιστα σε χρυσό ορίζοντα.

Και η κυψέλη γιομίζει ξανά με μέλισσες, 

μα και με κηφήνες.

Τέλη Αυγούστου.

Δεν υπάρχει δικαιολογία, 

μόνο απόφαση.

*****

Για το δρώμενό μου ''Λόγια της πλώρης''.

Μπορείτε να συμμετέχετε και ΄σεις μέχρι 30/9.

Δείτε τις υπόλοιπες συμμετοχές εδώ.

Το ταξίδι - Χρήστος Θ. Παπαγεωργίου (Λόγια της πλώρης)

Βίρα τις άγκυρες παιδιά

σαλπάρουμε και πάλι

για μέρη που νοστάλγησαν

κάποιοι θαλασσινοί

αποσταμένοι ναυαγοί

σε απόμερο ακρογιάλι

το πέλαγο αγναντεύοντας

γεμάτοι προσμονή.

Φουλάρετε τις μηχανές

κι ο χρόνος δε μας φτάνει

ένα ταξίδι σαν κι αυτό

δεν παίρνει αναβολή

φιλόξενο θα μας δεχτεί

το απάνεμο λιμάνι

η φλογισμένη μας καρδιά

τα στήθια πυρπολεί.

Φέρε το κυάλι δεύτερε

δώσε μου το τιμόνι

να ξανοιχτούμε γρήγορα

σε δρόμους μακρινούς

με τούτο το πλεούμενο

τα κύματα να οργώνει

και τα πουλιά να σκίζουνε

γαλάζιους ουρανούς.

Βίρα τις άγκυρες παιδιά

αντίκρυ στο μουράγιο

μορφές αγαπημένες μας

μαντήλια μας κουνούν

και ψάχνουν μες στα μάτια μας

να πάρουνε κουράγιο

ταμμένες απ’ τη μοίρα τους

πάντα να καρτερούν.

*******

Ήταν η συμμετοχή του Χρήστου Θ. Παπαγεωργίου για το δρώμενο ''Λόγια της πλώρης''.

Μπορείτε να συμμετέχετε και 'σεις.

*****

Συμμετοχές δικές μου

Τα καράβια...

Καρτ Ποστάλ #14

Συμμετοχές ως τώρα

Under the sea... - LitsArt

Ο βυθός - Κική Κωνσταντίνου

Δαρμένη θάλασσα - Γεωργία Βασιλείου

Μεσοπέλαγα - Memaria

Άγνωστες θάλασσες - Βασιλική Δραγούνη

Το παράπονο της θάλασσας - Σμαραγδένια

Το ταξίδι - Χρήστος Θ. Παπαγεωργίου