Περνάω έξω από το σπίτι σου,
ένα κλειστό παράθυρο, μια ανοιχτή πληγή.
ένα κλειστό παράθυρο, μια ανοιχτή πληγή.
Δεκέμβρης. Ο μήνας που γεννήθηκες.
Μια βροχή που πέφτει,
καθοριστικά,
σαν τις νότες της Γιορτής.
Πέρασες έτσι απλά,
σαν ραντεβού που αφήσαμε στην μέση.
Σε ένα δρόμο κοινό,
χωρίς κλειδιά στην τσέπη,
μονάχοι μας βαδίσαμε.
Στάθηκα για ένα δευτερόλεπτο,
ένα αιώνιο δευτερόλεπτο.
Σε σκέφτηκα στην πόρτα να με περιμένεις
και να ανοίγεις τα παράθυρα της αυλής.
Προσπάθησα ξέρεις,
να μπω μέσα στις στάχτες σου,
μήπως μπορέσω την χαρά σου να πολλαπλασιάσω,
την μουσική σου να καταλάβω.
Το κρασί μας όμως τελείωσε,
όπως και η υπομονή μας.
Η δική μας γιορτή μας απέτυχε
οι καλεσμένοι μάς έστησαν
και ΄μεις θα ζήσουμε άλλον ένα μικρό θάνατο.
Απομακρύνομαι ξέροντας πως αυτό είναι το τέλος.
Μια απώλεια σταγόνα στο ατελείωτο σύμπαν.
Μα η φωτιά της αγάπης θα κάψει τον πόνο.
Κάποια στιγμή θα το δεις.
Θα πάψουμε να θρηνούμε.
Γιατί πάντα θα υπάρχει κάτι που δεν έχει χαθεί.
Αυτή η θλίψη θα μας κρατά ζωντανούς.
Για ένα επόμενο ταξίδι, μια άλλη γιορτή.
Μια άλλη πληγή που μας περιμένει.
Βάλε φωτιά σε ό, τι σε καίει σε ό, τι σου τρώει τη ψυχή
Υπάρχει ακόμα υπάρχει κάτι που δεν έχει χαθεί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή
Όταν ο Γιάννης ξεκίνησε το δρώμενο ''Χριστούγεννα σε τέσσερις πράξεις'' και μας προσκάλεσε να γράψουμε την Γιορτή, μόνο μια Γιορτή στριφογύριζε στο μυαλό μου. Δεν μπορούσα να σκεφτώ τίποτα άλλο.
Το τραγούδι αυτό αν και περιγράφει μια φαινομενικά δυσάρεστη κατάσταση, αφήνει μια αισιόδοξη αίσθηση, πως πάντα θα υπάρχει κάτι που δεν έχει χαθεί. Οι στίχοι του πάντα με συντρόφευαν όταν τα πράγματα δεν πήγαιναν και τόσο καλά, μου έδιναν κουράγιο. Πόση δύναμη μπορεί να έχει ένα τραγούδι;
Επίσης ο Γιάννης Αγγελάκας είναι για μένα ένας άνθρωπος που η ποίησή του με επηρέασε καθοριστικά στο τρόπο που γράφω. Σε αυτήν την βουτιά που κάνω κάθε φορά στο μαύρο και με μια ανάσα βγαίνω στην επιφάνεια. Είναι για μένα ο καλλιτέχνης που μου έδωσε το έναυσμα, την εκκίνηση.
Στο τέλος λοιπόν αυτής της χρονιάς, ας ευχηθούμε για την επόμενη περισσότερα ταξίδια, περισσότερες γιορτές και λιγότερες πληγές.
Καλά Χριστούγεννα!
.png)

Μαράκι μου ΥΠΕΡΟΧΟ!!! Καλά Χριστούγεννα με αγάπη!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ πολύ Χριστίνα. Καλά Χριστούγεννα!
ΔιαγραφήΤι όμορφα Μαρία μου και το ποίημα σου και οι σκέψεις σου. Αμήν στην ευχή σου θα πω.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλά Χριστούγεννα, με υγεία :)
Αμήν Μαρίνα. Καλά Χριστουγεννα!
ΔιαγραφήΣ΄ευχαριστώ!
Πολύ όμορφο Μαίρη μου με μια θλίψη βέβαια αλλά ρεαλιστική. Καλά Χριστούγεννα με την οικογένειά σου με υγεία και χαμόγελα
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ Άννα μου! Καλές γιορτές!
ΔιαγραφήΤέλειο!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλές γιορτές Μαρία μου
Ευχαριστώ Κική μου. Καλές γιορτές με υγεία!
ΔιαγραφήΌμορφο το ποίημα, θλιμμένο, παρόλο που παραπέμπει σε προβληματισμό και αγωνιώδεις σκέψεις για τη φθορά, την απώλεια, τον επερχόμενο πόνο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλά Χριστούγεννα Μαρία, με υγεία και φως!
Χρόνια πολλά! Ευχαριστώ πολύ!
ΔιαγραφήΑ, για αυτό και μου αρέσει η γραφή σου, λοιπόν!
ΑπάντησηΔιαγραφήΠαρά τη θλίψη του έχει κάτι τρομερά θετικό στο τελείωμά του : Ναι, κάποια στιγμή παύει ο θρήνος. Όλα τελειώνουν κι όπως τελειώνουν και τα καλά, έτσι και τα αρνητικά. Ο κύκλος της ζωής, βλέπεις...
Πολύ όμορφη η συμμετοχή σου, Μαρία μου -ποίημα και σκέψεις!
πολλά φιλιά!
♥
Σωστά, ο κύκλος της ζωής.
ΔιαγραφήΕυχαριστώ Αριστέα μου!
Α, ρε Μαράκι... Αγγελακοκρουσμένη κι εσύ, ε;
ΑπάντησηΔιαγραφήΥπέροχη η φωτογραφία σου και συμβολική. Στο ασπρόμαυρο φόντο, ξεμυτίζει λίγο χρώμα. Δειλά μεν, αλλά με την προοπτική να ανθίσει κάποια στιγμή.
Υπέροχη η "γιορτή" σου!
Φεύγω ενθουσιασμένη απ' την επιλογή σου και εύχομαι Καλά Χριστούγεννα 🧡
Αγγελακοκρουσμένη!! τέλεια τοποθέτηση!
ΔιαγραφήΕυχαριστώ Μαρία μου!
Χρόνια πολλά Μαρία μου!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤροφή για σκέψη η ανάρτηση σου, γιατί δεν είναι όλα ροζ πάντα!
Έχουν και τα Χριστούγεννα τη θλίψη τους.
Σε φιλώ!
Ευχαριστώ Ρένα μου!
ΔιαγραφήΣΥΓΓΝΩΜΗ, ΣΥΓΓΝΩΜΗ, ΣΥΓΓΝΩΜΗ..... ΣΥΓΓΝΩΜΗ....!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜαρία μου, εγώ γιατί δεν το είδα έγκαιρα αυτό το υπέροχο ποίημα, Γιατι δεν είδα τη συμμετοχή σου; Τι έγινε;
Μαρία μου, ζητάω ταπεινά συγγνώμη για αυτήν την παράλειψή μου και την απουσία ενημέρωσης από την ομάδα μας. Κάτι πήγε λάθος, κάτι δεν πρόλαβα να δω.
Το ποίημά σου έχει ένα πολύ δυνατό συναισθηματικό σπαραγμό, καλή μου φίλη. Έχει πολλά ερωτήματα, πικρία, απορίες αλλά κουβαλάει και την ελπίδα. Όπως λένε οι φίλοι, δεν είναι ροζ όλα. Υπάρχουν οι πικρές στιγμές και είναι δοσμένο όλο αυτό εξαιρετικά στους στίχους της ψυχής σου. Θα το χαρακτήριζα από τα καλύτερα ποιήματά σου.
Καλή χρονιά, Μαρία μου, με ότι καλό.
Ευχαριστώ φίλε Γιάννη!
ΔιαγραφήΔεν χρειάζεται να ζητάς συγνώμη. Μεταξύ μας δεν χωράνε τέτοιου είδους παρεξηγήσεις.
Καλή χρόνια εύχομαι!