Για αυτόν που σ΄ αγαπάει χωρίς να το ξέρεις θα σου πω.
Δυο λόγια ζητά, μέσα στην εκκωφαντική σιωπή,
ένα μεταμεσονύχτιο μέσο, σε μια πόλη δίχως ταξί.
Μια μικρή νοθεία, μια ελάχιστη εξαίρεση,
μέσα στην απέραντη μοναξιά.
Ένα βλέμμα, ένα νεύμα, ένα ξύπνημα.
Από το στενό σου περνάει τάχα τυχαία,
για να δει το φως στο σαλόνι σου αναμμένο,
την σκιά της σιλουέτας σου να ζει ερήμην του.
Στην μουσική αναζητά την παρουσία σου,
στους στίχους των τραγουδιών ένα μήνυμα.
Μια γιορτή που θα είναι επίσημος καλεσμένος
και θα είναι αυτός, που εσύ θα περιμένεις με αγωνία.
Για αυτόν θα σου πω, που λαχταρά μια καταιγίδα μαζί σου,
που θα ξεπλύνει κάθε αναμονή,
θα ποτίσει με έρωτα την γη
και θα φέρει μια άνοιξη που θα στεγνώσει κάθε δάκρυ.
Λέξεις, σκέψεις, ανάσες.
Όλα μπερδεύονται τρελά,
στήνοντας ένα σκηνικό σαν ερωτική ταινία.
Ονειρεύεται μια ανοιξιάτικη νύχτα,
σε μια μικρή πλατεία στο κέντρο της πόλης.
Μια τυχαία συνάντηση,
δυο κουτιά μπίρα και στριφτά τσιγάρα.
Ένα σημείο μηδέν που θα ξεκινήσει να μετρά ο κοινός χρόνος.
Και έτσι γράφει ποιήματα κάθε βράδυ για σένα,
πλέκοντας ιστορίες συνομωσίας.
Κοιτάζοντας τον ουρανό,
οι στίχοι συνθέτουν έναν άλλον γαλαξία
και το λιμάνι των ποιητών είναι γεμάτο αστέρια που περιμένουν μια ευχή.
Άνοιξε την πόρτα σου.
Μη διπλοκλειδώνεις.
Ένας υπέροχος Μάρτης περιμένει στο κατώφλι σου να μπει.
🍃🌻🌷🌸🌺🌷🌸🌺🌷🌸🌺🌷🌸🌺🌻🍃
Με αυτή την ανάρτηση συμμετέχω στα Ξυπνήματα της Αριστέας.
Ένα ποίημα για την άνοιξη
