Προτιμώ να πηγαίνω θέατρο μόνη μου. Θέλω μετά το πέρας στης παράστασης να μην μου μιλάει κανείς, γιατί θέλω να επεξεργαστώ αυτό που είδα. Το θέατρο για μένα δεν είναι ακριβώς διασκέδαση, είναι ένας διάλογος με τον εαυτό μου, χωρίς ψέματα και δικαιολογίες. Είναι κάθαρση και ψυχοθεραπεία.
Σας παραθέτω τις παραστάσεις που είδα φέτος.
Για 14η χρόνια η Κατερίνα Διδασκάλου προσεγγίζει την γυναίκα που υπομένει στο περιθώριο της σχέσης της και της ζωής της και βλέπουμε τον δρόμο της προς την ελευθερία. Μια βαθιά κοινωνική παράσταση που πραγματεύεται τον έρωτα, την προδοσία, τον αγώνα και την προσπάθεια μις γυναίκας να βγει από την φυλακή της. Πολύ συγκινητική.
11ος χρόνος επιτυχίας για αυτό το αριστούργημα. Μια υπέροχη παράσταση χαρακτήρων, που παλεύουν μεταξύ τους κουβαλώντας στερεότυπα, προκαταλήψεις, συνήθειες. Υπέροχοι ηθοποιοί όλοι, αλλά θα κάνω μια ιδιαίτερη μνεία στον Τάσο Γιαννόπουλο, που ήταν εξαιρετικός.
Τι είναι καρδιά μου; Έχασες τον δρόμο σου; Το κλασσικό αριστούργημα του Τενεσί Ουίλιαμς σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Καρατζά. Μου είναι δύσκολο να κάνω κακή κριτική, γιατί πάντα θεωρώ πως οι προθέσεις των συντελεστών είναι οι καλύτερες και καταλαβαίνω τον κόπο. Αν και φιλότιμές οι προσπάθειες των ηθοποιών, δεν μου πέρασε το αναμενόμενο.
Μια εξαιρετική παράσταση που περνάει αβίαστα στον θεατή αυτό που θέλει να πει. Μοναξιά, αδιέξοδα και ένα κείμενο σχεδόν ποιητικό. Να επισημάνω τα πολύ εύστοχα σκηνικά και κουστούμια.
Πριν πω οτιδήποτε να πω πρώτα ότι ο Άρης Σερβετάλης είναι αυτή την στιγμή για μένα, ο καλύτερος ηθοποιός του θεάτρου. Σε έναν ρόλο εξαιρετικά απαιτητικό, σε ένα πολύ πετυχημένο σκηνικό, μας πέρασε αυτό το όνειρο ενός τρελού και ονειρευτήκαμε ένα άλλο θέατρο. Δεν θα επισημάνω κάποιες σκηνοθετικές επιλογές που δεν μου άρεσαν, καθώς το μεγαλείο του ηθοποιού τις εξαφάνισε.
Μέχρι στιγμής η καλύτερη παράσταση που έχω δει. Με ένα κείμενο γροθιά στο στομάχι, για την φτώχεια, την εξαθλίωση, την αδικία, τα αδιέξοδα των ανθρώπων και την ανάγκη τους να επιβιώσουν.
Το Μπλουζ του Μικρού Πρίγκιπα είναι μια παράσταση, φόρο τιμής στο πιο παιδικό βιβλίο των μεγάλων. Με απόλυτο σεβασμό ο Γιάννης Αγγελάκας, διασκευάζει τον Μικρό Πρίγκιπα δίνοντάς μας την απόλυτη συγκίνηση. Αν ανέβει ξανά, μην το χάσετε.
Η Κουζίνα είναι μια παράσταση εκκωφαντική (κυριολεκτικά). Πολύ καλή σκηνοθεσία, πρωτότυπα μουσικά ευρήματα και ο απόλυτος συγχρονισμός των ηθοποιών. Σε κάποια σημεία η υπερβολική ερμηνεία και φασαρία, καλύπτουν την μεταφορά της ιστορίας προς το κοινό.
Εξαιρετικό, συγκινητικό, υπέροχο. Η σιωπή φώναξε δυνατά μέσα μας.
***********
Αυτά για φέτος. Να είμαστε καλά και να απολαύσουμε και του χρόνου όμορφες παραστάσεις και ερμηνείες.
Χαίρομαι, Μαρία μου, που αγαπάς το θέατρο και το παρακολουθείς. Είναι ότι καλύτερο σε επίπεδο υποκριτικής τέχνης. Όντως κάθε περίοδο έχουμε σειρά παραστάσεων με μεγάλο ενδιαφέρον, που αξίζουν της προσοχής μας. Και εγώ, με τη γυναίκα μου, αγαπάμε το θέατρο αλλά οικονομικοί λόγοί και λίγο η δυσκινησία μας, μας κρατάει μακριά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΦέτος βέβαια καταφέραμε και είδαμε δύο παραστάσεις, που τις έχω ανεβάσει στο μπλογκ.
Αυτές που αναφέρεις είναι εξαιρετικές και σχεδόν θα ήθελα να τις δω όλες, αλλά.
Άντε να δούμε η επόμενη σεζόν τι θα καταφέρουμε. Την καλησπέρα μου, κορίτσι μου.
Εύχομαι του χρόνου να πας σε περισσότερες παραστάσεις Γιάννη.
ΔιαγραφήΕίναι πραγματικά ψυχοθεραπεία.
Σ΄ευχαριστώ.
(το δώρο δεν το έχω ξεχάσει...)
Καλησπέρα Μαρία μου! Φέτος με ενόχλησαν πολύ τα sold out, που πρέπει να κλείνεις 3 μήνες πριν, ειδικά με το απαιτητικό πρόγραμμα που είχα φέτος.. οπότε πήγα σε ελάχιστα. Για την Κουζίνα και το Τέλος του Παιχνιδιού οι επισημάνσεις σου με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνη. Όπως και το γεγονός ότι δεν θέλω να αναλύουμε το έργο με το που σηκωθούμε από τα καθίσματα.. Κι εμένα μου βγαίνει πολύ εσωτερικά η διαδικασία, θέλω πρώτα να το επεξεργαστώ μόνη, να κατακάτσει μέσα μου και μετά να μοιραστώ σκέψεις και εντυπώσεις..
ΑπάντησηΔιαγραφήΟι επιλογές σου ήταν όλες μία και μία!
Καλη εβδομάδα σε φιλώ!
Όπου ακούς πολλά sold out , κράτα μικρό καλάθι. Φυσικά υπάρχουν και οι εξαιρέσεις. Το θέμα είναι το έργο να περάσει μέσα σου. Τα υπόλοιπα είναι υποκειμενικά. Αν με ρωτήσεις ποια είναι η πιο όμορφη παράσταση που έχω δει στην ζωή μου, θα σου πω τους Άθλιους της Κατερίνας Νικολαΐδη, που υποτίθεται εντάσσεται στην παιδική σκηνή.
ΔιαγραφήΝα είμαστε καλά και ο χειμώνας που έρχεται να είναι γεμάτος θεατρικές επισκέψεις.
Ευχαριστώ Κατερίνα μου!
Πόσο τυχερό παιδί είσαι Μαρία μου που έχεις την ευκαιρία να επιλέγεις σε ποια παράσταση θα πας. Το θέατρο είναι από τις καλύτερες ψυχαγωγίες, γιατί είναι αυτή η αμεσότητα με τον ηθοποιό και τον θεατή. Είναι όντως άλλη αίσθηση.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕδώ στην επαρχεία δεν έχουμε επιλογές. Το καλοκαίρι έρχονται θίασοι, περισσότερο είναι αρπαχτές που λένε.
Σου εύχομαι να έχεις πολλές ευκαιρίες για όμορφες παραστάσεις Μαρία μου! Να περνάς όμορφα με ότι κάνεις ! φιλιααα 😘🤗