Παράξενα πλάσματα
όμως που είμαστε
ανικανοποίητα
σε κάθε εποχή
Επαναστατούμε
για όλους τους λάθος λόγους
Σιωπούμε στα μεγάλα ζητήματα
Κι αυτό το φθινόπωρο
ήρθε με ένα πέπλο δυστυχίας
Ζούμε από τύχη
Έρχονται στιγμές
που θέλω να κλάψω
τόσο απελπισμένα
Να εξοντωθεί
από μέσα μου
η μαυρίλα
αυτού του κόσμου
Μα όσο πιο καθαρός είσαι
τόσο πιο ζόρικος αγώνας
Σαν μια άνιση μάχη
διαρκείας
Μάλλον
μου έπεσε βαριά
και η πανσέληνος
Δεν χωνεύεται
η μαγεία της
με τόση απουσία
Κι εσύ κάθεσαι
μόνος
ξύνοντας τις πληγές σου
Κι εγώ
κουράστηκα πια
να θεραπεύω
Ο Σεπτέμβρης χάνεται
μέσα στη βροχή
Ξεπλένει του δρόμους
για να πατήσουμε
με καινούργια οπτική
Η συμμετοχή της Κατερίνας μας στις Ιστορίες του Φθινοπώρου.

Πλάσματα που σε κάνουν και απορείς. Που θα βγει όλο αυτό.
ΑπάντησηΔιαγραφή''Μάλλον
μου έπεσε βαριά
και η πανσέληνος
Δεν χωνεύεται
η μαγεία της
με τόση απουσία''
Πολύ όμορφο σημείο!
Ευχαριστώ Κατερίνα μου!
Καλό μήνα!
Καλά τα λέει η Κατερίνα. Ανικανοποίητα πλάσματα είμαστε κατά βάση! Ωραίο ποίημα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ συμμετοχή αυτή γράφτηκε σε τρία διαφορετικά τμηματικά μέρη που συνδέθηκαν στην πορεία.. Σε ευχαριστώ πολύ Μαρία μου για την φιλοξενία και το όμορφο σου σχόλιο!! Καλό μήνα με υγεία 🍁
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίμαστε πολλοί που σκεφτόμαστε έτσι Κατερίνα μου. Απλά εσύ ξέρεις τον τρόπο να βάζεις τις σωστές λέξεις, στη σωστή σειρά και αυτό σου δίνει ένα αποτέλεσμα ποιητικό και πραγματικά υπέροχο, γεμάτο φθινοπωρινές εικόνες !
ΑπάντησηΔιαγραφήΝα είστε καλά Κατερίνα μου και Μαράκι. Σας εύχομαι ένα όμορφο μήνα! και στις δυο σας φιλιαααα!
Όμορφος και στοχαστικός ο λυρικός λόγος της Κατερίνας. Δοσμένος με την αγωνία της, τις σκέψεις της. Αλλά και το σημαντικό θετικο της κλείσιμο, που το θεωρώ ζωτικό. Να είσαι καλά, Κατερίνα μου για την όμορφη συμμετοχή. Και στις δυο σας, εύχομαι καλό μήνα.
ΑπάντησηΔιαγραφή