ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ

Χθες το βράδυ φυσούσε με μανία.

Ο άνεμος πηγαινοέφερνε τα σκουπίδια των ανθρώπων.

Σκάλωναν πάνω στα κλαδιά,

σέρνονταν στην σκληρή άσφαλτο, 

αιωρούνταν στον αθηναϊκό αέρα.

 

Μετά ήρθε μια ξαφνική βροχή.

Δεν ξεπλυθήκαν,

δεν καθάρισαν.

Παρέμειναν άσχημα και βρόμικα.

Θα συνεχίσουμε να ζούμε με αυτά,

τα συνηθίζουμε

και όσα δεν αντέχουμε

τα φορτώνουμε σε άλλους.

Ελπίζουμε σε μια βροχή σαν κάθαρση,

ένας από μηχανής θεός

που θα μας δώσει συγχωροχάρτι, 

αφού εμείς οι ίδιοι αδυνατούμε να αποδεχτούμε τις αμαρτίες μας.

Και τα σκουπίδια μας βουνό,

αστείρευτα και δύσοσμα,

κάθε μέρα πιο πολλά,

με την ζωή μας να τρέχει του σκοτωμού προς το τέλος.

🌧🌧🌧🌧🌧🌧🌧🌧🌧🌧

Γράψτε και 'σεις μια Ιστορία του Φθινοπώρου.

ή μια Ιστορία της βροχής.