που δεν μπήκε στο κουτί μαζί με όλα τα άλλα.
Μία ξεχασμένη χαρά που φυλάει μέσα του.
Μία ξεχασμένη χαρά που φυλάει μέσα του.
Στροφή από την ξεγνοιασιά στην πραγματικότητα.
Τρέχει ο χρόνος, φεύγει από τα χέρια μας,
το σπίτι μας στοιβάζει τις στιγμές μας,
τα ρούχα μας δεν προλαβαίνουν να παλιώσουν.
Μια ξεχασμένη χιονόμπαλα,
Μια κίνηση και όλα μπερδεύονται ξανά.
Όνειρο, ελπίδα, χάος.
Το χιόνι της καίει στα δάχτυλά μας.
Κοιταζόμαστε,
αναρωτιόμαστε
και ψάχνουμε για αυτήν την αρχή που ο νέος χρόνος έχει σημάνει.
Εξαιρετικά ωραίο Μαρία μου! Τι ωραία έμπνευση για ένα ξεχασμένο στολίδι που δεν μπήκε στο κουτί του!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣήμανε ό νέος χρόνος και εμείς καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε, ότι μας φέρει! Να είσαι καλά Μαράκι μου φιλιααα! 🤗
Έχω και ένα δικό σου στολίδι που δεν το βάζει ποτέ στο κουτί. Επίτηδες!
ΔιαγραφήΕυχαριστώ Ρούλα μου!
Μαρία καλημέρα..
ΑπάντησηΔιαγραφήΤι ωραίο να βρίσκεις ένα ξεχασμένο στολίδι ,κάπου..
Και πόσο πιο όμορφο είναι το στολίδι να το ανακαλύπτεις μέσα σου. Να σε αιφνιδιάζει και να σου χαμογελά. Παραμυθένιο σενάριο, αλλά εγώ δέχομαι ότι πολλές φορές συμβαίνει..!
Και ξέρεις, θέλω να μου συμβαίνει..
Ναι πράγματι είναι πολύ ωραίο!
ΔιαγραφήΕυχαριστώ πολύ!
Πόσο όμορφο και δυνατό, Μαρία μου!
ΑπάντησηΔιαγραφήΌλη η ουσία ο τελευταίος στίχος!
Υπέροχο!
♥
Ευχαριστώ Αριστέα μου!
ΔιαγραφήΜπράβο, κοπέλα μου. Τι να πω, νομίζω περισσεύουν πράγματα στα λόγια για να πω παραπάνω. Κάθε φορά σου και κάτι που μας αγγίζει περισσότερο. Βγάζεις υπέροχα πράγματα, Μαρία μου, στο λέω.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ πολύ φίλε Γιάννη!
Διαγραφή