Αγαπημένη μου Εύα,
η ώρα είναι 9:20
και συ ακόμα δεν γύρισες σπίτι.
η ώρα είναι 9:20
και συ ακόμα δεν γύρισες σπίτι.
Διασχίζεις την οδό Ανδριανού
και ο ναός του Ηφαίστου στέκεται απέναντί σου κατηγορηματικός.
Χωρίς μεσοβέζικες δικαιολογίες,
αδιάλλακτα τέλειος.
Η απόλυτη σιωπή στην πιο παγωμένη νύχτα.
Οι πλανόδιοι έχουν από ώρα μαζέψει την πραμάτεια τους.
Δεν σε νοιάζει.
Τα δάχτυλά σου είναι γεμάτα δαχτυλίδια.
Τα μαγαζιά κατέβασαν ρολά,
τα εστιατόρια έκλεισαν το γκάζι.
Οι γάτες κουρνιάζουν στα αυτοσχέδια κονάκια τους.
Τα μαλλιά σου ανακατεύονται από την δίνη του ανέμου
και η ερημιά πονάει πιο πολύ απ΄ το ψύχος.
Τρυπά τους τοίχους, σπάει τα τζάμια,
ψάχνει το εσωτερικό φως των σπιτιών.
Οδός Ακάμαντος
και ο λόφος σού φωνάζει μέσα στην κρύα νύχτα.
Μια φωνή παράξενη,
ένα σφύριγμα ανάμεσα στα πεύκα και τα κυπαρίσσια.
Ποιος είναι ο ρόλος σου;
Υπάλληλος, σύζυγος, μάνα
ή απλά γυναίκα;
Ίσως μόνο άνθρωπος.
Το κρύο σε ντύνει στα μαύρα
και η ζωή αρνείται να αλλάξει σελίδα.
Αγαπημένη μου Εύα,
η ώρα είναι 9:30
και συ ακόμα δεν γύρισες σπίτι.
η ώρα είναι 9:30
και συ ακόμα δεν γύρισες σπίτι.
❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️
Με αυτή την ανάρτηση συμμετέχω στα Χειμωνιάτικα αποτυπώματα - Ένα Ποίημα για το χειμώνα της Αριστέας.
Δυνατό, Μαρία μου! Εκκωφαντικά δυνατό! Για πολλές Εύες εκεί έξω!
ΑπάντησηΔιαγραφήΥπέροχες περιγραφές και εικόνες.
Αυτό το σκοτάδι και το κρύο περιγράφουν πολύ περισσότερα...
Δεν έχω λόγια!
♥
Πολλές Εύες πράγματι!
ΔιαγραφήΕυχαριστώ Αριστέα μου!
Συγκλονιστικό, Μαρία μου!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤι ατμόσφαιρα, τι εικόνες που περνούσαν μπροστά μου, δυνατό συναίσθημα!
Υπέροχο!
Ευχαριστώ Κική μου!
ΔιαγραφήΜαρία, αν εκφράσω, μια ακόμα φορά, το θαυμασμό μου, καθώς συνεχίζεις να "ίπτασαι" αφηγηματικά και λυρικά, θα φανώ υπερβολικός; Δεν το νομίζω! Έτσι νιώθω τελευταία με τα έργα σου. Άλματα κάνεις, καλή μου φίλη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι εδώ η Έυα είναι μια κραυγή συγκλονιστική! Μια γυναίκα, μόνη μέσα σε σκληρό χειμωνιάτικο περιβάλλον. Το δίνεις μέσα στο περιβάλλον το ιδιαίτερο της Πλάκας, που προκαλεί από μόνο του φόρτιση.
Δεν έχω λόγια. Χειροκροτώ δυνατά με συγκίνηση, Μαρία μου.
Η ομορφιά του περιβάλλοντος, σε αντίθεση με την χειμωνιάτικη νύχτα.
ΔιαγραφήΕυχαριστώ Γιάννη για τα όμορφα λόγια!
Εντυπωσιακό Μαιρούλα μου. Πολύ δυνατό και νιώθεις αυτήν την ερημιά που περιγράφεις που πονάει περισσότερο από το κρύο. Μπράβο σου για άλλη μια φορά!
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλάκια πολλά
Ερημιά σε ένα μέρος που συνήθως σφύζει από ζωή.
ΔιαγραφήΕυχαριστώ πολύ Άννα μου!
Πολύ ατμοσφαιρικό Μαρία μου πραγματικά και με πολύ δυνατό νόημα. Μπράβο σου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε ευχαριστούμε για ακόμα μια υπέροχη συμμετοχή. Καλό ξημέρωμα!
Ευχαριστώ πολύ Μαρίνα μου!
ΔιαγραφήΔυνατή γραφή. Κατόρθωσε να περάσει μέσα μου, καθώς το διάβαζα δυνατά συναισθήματα κι αυτό από μόνο του λέει πολλά. Συναισθήματα απογοήτευσης, φόβου, αλλά και αποφασιστικότητας.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤην Καλημέρα μου!
Ευχαριστώ πολύ Βασίλη!
ΔιαγραφήΈχεις την ικανότητα να μεταφέρεις άπειρες εικόνες με τους στίχους σου, Μαρία μου! Πολύ δυνατό το ποίημά σου, και μπορώ να πω ότι μου άφησε μια έντονη ανησυχία. Γιατί η Εύα δεν έχει γυρίσει ακόμα; Το μυαλό μου πηγαίνει σε άσχημα μονοπάτια. Και σίγουρα νιώθω πως η Εύα είναι δικός μου άνθρωπος.
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλάκια πολλά
Ο λόγος που η Εύα δεν γύρισε ακόμα σπίτι είναι πιο απλός και καθημερινός. Βλέπεις η ζωή μπορεί να στην καθημερινότητά της να είναι πιο αδιέξοδη.
ΔιαγραφήΓια την ιστορία λοιπόν να πως, πως το παραπάνω κείμενο το έγραψα στο δρόμο (τουλάχιστον τα βασικά του κομμάτια). Την Δευτέρα γυρνούσα από την δουλειά εκείνη την ώρα περίπου. Πάω με τα πόδια σπίτι και κάνω την διαδρομή που περιγράφω. Επικρατούσε μια τρομερή σιωπή και πολύ κρύο. Σε αντίθεση με το μέρος που συνήθως σφύζει από ζωή. Ένιωσα τόσο παράταιρη. Όλοι εξαφανισμένοι, ακόμα και τα εστιατόρια είχαν κλείσει. Και γω αντί να είμαι σπίτι στην ζεστασιά μου, ήμουν μόνη σε ένα μέρος σχεδόν ανατριχιαστικό. Πολλές σκέψεις πολλά συναισθήματα και μια εσωτερική αναζήτηση, έβγαλε το παραπάνω κείμενο.
Ευχαριστώ Πίπη μου!
👌👏🫶
ΔιαγραφήΑνατριχιαστική η ποιητική σου δημιουργία. Το ποίημα είναι γεμάτο εικόνες και βαθιά συναισθήματα. Κυριαρχεί η ανησυχία για το αβέβαιο μέλλον της Εύας. Μπράβο Μαρία!.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ Μαρία μου!
ΔιαγραφήΤο μέλλον για όλους αβέβαιο. Κυριαρχεί ο καθημερινός αγώνας που δεν σταματά.
Η Εύα που δεν γύρισε ακόμα σπίτι, και ίσως να έχει να αφηγηθεί και τόσα άλλα από την καθημερινότητα της..
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίναι δοσμένο με καθαρό τρόπο με κυρίαρχο μια εικόνα το αταίριαστο τοπίο στο συγκεκριμένο χρόνο και τόπο. Με συναισθήματα. Δίχως γενικευμένη ανησυχία.
Άρτιο καθόλα..
Μαρία, αξίζει ένα μεγάλο μπράβο..
Ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα λόγια. Χαίρομαι που σου άρεσε!
ΔιαγραφήΔιαβάζοντας και το σχόλιό σου για το πώς έγραψες αυτό το αριστούργημα, ανατρίχιασα δις.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜαρία μου, περιγράφεις τόσο εύγλωττα την αστική μοναξιά! Δίχως φιοριτούρες και αχρείαστα καλολογικά, μιλάς κατευθείαν στις καρδιές μας. Υπέροχο, με ένταση και αφοπλιστική εσωτερικότητα...
Μπράβο σου, βρε Μαράκι!...
Ευχαριστώ πολύ Μαρία μου.
ΔιαγραφήΑστική μοναξιά. Πολύ ωραία το έθεσες!
Ένας υπέροχος ποιητικός λόγος βαθιά συγκινητικός Μαρία! Με ένταση, ανησυχία και ζωντανές εικόνες. Κάποιες φορές η πραγματικότητα είναι τόσο τραγική που η παραμικρή ανησυχία μπορεί να φαίνεται εφιάλτης. Ταυτίζομαι με τις τρεις λέξεις, ¨Αγαπημένη μου Εύα άργησες¨ Η απόγνωση της απουσίας. Συμβαίνουν τόσα στη ζωή.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜπράβο Μαρία! Να είσαι καλά!
Η απουσία μιας γυναίκας προκαλεί έχει αναγνώσεις. Από κάτι απλό, ως κάτι πολύ πιο σύνθετο.
ΔιαγραφήΕυχαριστώ Αννίκα!
Αχ Μαρακι μου για μια ακόμα φορά τελευταία έρχομαι, να σου πω πόσο συγκλονιστικό ήταν το ποίημα σου. Και όταν διάβασα πια ήταν η αιτία που γράφτηκε το αγάπησα πολύ. Γεμάτο δυνατά συναισθήματα και εικόνες. Πολλές φορές τα βιώματα μας γίνονται αφορμές για έμπνευση. Μπράβο Μαράκι μου. Να είσια καλά και να περνάτε ακόμα καλύτερα. Την αγάπη μου φιλιααα! 🤗🧡
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ Ρούλα μου!
ΔιαγραφήΤα φιλιά μου!